iMuseum of Modern Art (MoMA) · Midtown Manhattan
Μια μεγάλης κλίμακας παραγγελία ειδικά σχεδιασμένη για το λόμπι του MoMA: ένα καλειδοσκόπιο έντονων χρωμάτων και αφαιρετικών σχεδίων που καλύπτει τον χώρο από το δάπεδο έως την οροφή, ζωγραφισμένο σε διάστημα έξι εβδομάδων και εμπνευσμένο, για πρώτη φορά, από τη μουσική.
Μπείτε από την 53rd Street, περάστε τον έλεγχο των τσαντών και σηκώστε το βλέμμα: ο τοίχος κάτω από τον οποίο περνάτε ξεκινά με ένα ελεύθερο μοτίβο από ρόμβους και κύβους, που σταδιακά γίνεται πιο αυστηρό και μετατρέπεται σε κανονικές λωρίδες καθώς το κίτρινο εντείνεται. Ο Odita και η ομάδα του ζωγράφισαν ολόκληρο το λόμπι, από το δάπεδο έως την οροφή, με 192 ειδικά επιλεγμένες αποχρώσεις οικιακής βαφής Benjamin Moore.
Το έργο χωρίζεται σε αριθμημένες ενότητες, καθεμία συνδεδεμένη με τραγούδια από την playlist 23 κομματιών του καλλιτέχνη, από τους Led Zeppelin και τον Fela Kuti έως τον Bill Withers και τον Miles Davis. Σαρώνετε έναν κωδικό QR και ακούτε από το κινητό σας. Κοντά στο βεστιάριο, μια σκάλα από πολύχρωμες γωνίες αποτελεί αναφορά στον Duchamp.
Ο Joe Fyfe του The Brooklyn Rail επαίνεσε τη «γενική απουσία του εντυπωσιασμού» και σημείωσε ότι, σε τέσσερις επισκέψεις, δεν είδε ποτέ κανέναν να του δίνει ιδιαίτερη προσοχή. Το έργο ανταμείβει τον επισκέπτη που κοντοστέκεται: όσο περισσότερο μελετά κανείς μία ενότητα, έγραψε, τόσο πιο σύνθετη αποκαλύπτεται. Το λόμπι είναι δωρεάν και ανοιχτό σε όλους, οπότε δεν χρειάζεστε εισιτήριο για τις γκαλερί για να το δείτε.
Ο τοίχος στην είσοδο της 53rd Street
Σηκώστε το βλέμμα καθώς περνάτε από κάτω: το ελεύθερο μοτίβο από ρόμβους και κύβους γίνεται σταδιακά πιο αυστηρό και μετατρέπεται σε κανονικές λωρίδες καθώς το κίτρινο εντείνεται.
Ο διώροφος δυτικός τοίχος
Μακριές κάθετες λωρίδες διακόπτονται από επιμήκη διαγώνια επίπεδα, ενώ μερικές διακριτικές σφήνες λαχανί χρώματος αποτελούν την έκπληξη.
Οι τετράγωνοι κίονες δίπλα στα ταμεία
Η μία πλευρά έχει ποικιλία χρωμάτων, ενώ η άλλη αποτελείται κυρίως από μπεζ λωρίδες· εκεί όπου συναντιούνται οι δύο ακμές, δημιουργείται η αίσθηση καθρεφτισμού.
Η σκάλα-αναφορά στον Duchamp, κοντά στο βεστιάριο
Αντί να καλύψει τον μεγαλύτερο τοίχο, ο Odita ζωγράφισε διαγώνια μια διαδοχή από πολύχρωμες γωνίες που μοιάζουν με σκαλοπάτια, ως φόρο τιμής στο Nude Descending a Staircase (No. 2).
Αναζητάτε ένα εντυπωσιακό θέαμα: ακόμη και ο κριτικός που το επαίνεσε υπογράμμισε τη «γενική απουσία του εντυπωσιασμού».
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.