Elisabeth von Samsonow

Samsonow zaczęła rzeźbić przypadkiem: kupiła zwaloną lipę, podobno tysiącletnią, której nikt inny nie chciał. Rzeźby prezentowane na wystawie powstały z całych pni takich jak ten: to naturalnej wielkości, malowane dziewczęta, konie, dziewczęta-kucyki i precle; niektóre stoją na kołach, mają sznurki albo są okablowane, by dawać światło.

To pierwsza duża retrospektywa niemiecko-austriackiej artystki i filozofki. Zajmuje dwa piętra i obejmuje niemal pięć dekad; po raz pierwszy pokazano na niej wczesne rysunki. Kuratorzy nazywają ją lasem rzeźb, a zwiedzający przechadzają się wśród postaci będących w połowie ludźmi, a w połowie roślinami lub zwierzętami. Dziesięć prac z kolekcji Horten zestawiono z jej dziełami – od Schielego i Bacona po prehistorycznego Idola z Immendorfu – a otwarta pracownia zachęca do samodzielnego wykonania czegoś.

Krytyk „Der Standard” dostrzegł w wystawie „eine Wucht von Ideen” – prawdziwy natłok idei. I na tym polega też jej trudność: przewijają się przez nią ekofeminizm i kwestia własności ziemi. Bilet wstępu do całego muzeum kosztuje 12 euro; osoby poniżej 19. roku życia wchodzą bezpłatnie. W czwartki muzeum jest czynne do 21.00, we wtorki pozostaje zamknięte.