Museum of Modern Art (MoMA)

Abstrakcyjne obrazy Joan Snyder łączą nakładane warstwami farby olejne i akrylowe z tkaniną, plastikowymi owocami, kwiatami i słomą, czerpiąc z ponad 50 lat eksperymentalnego malarstwa nasyconego symbolami.

Sheree Hovsepian zestawia fotografie fragmentów ciała z ceramiką, wyrobami pończoszniczymi, sznurkiem i drewnem, tworząc trójwymiarowe kompozycje, w których bada ludzką postać ukazaną we fragmentach.

Wolnostojące ekrany rozmieszczone w całym Abby Aldrich Rockefeller Sculpture Garden wykorzystują uczenie maszynowe oraz dane pochodzące z badań fMRI, by w czasie rzeczywistym generować hipnotyczne, halucynacyjne obrazy, badając formy poznania nie-ludzkiego i maszynowego.

Pierwszy duży przegląd architektury modernistycznej siedmiu krajów Afryki Zachodniej od końca lat 50. do początku lat 80. XX wieku, ukazujący, jak budownictwo kształtowało nowo powstałe, niezależne państwa. Większość eksponatów nigdy wcześniej nie była publicznie prezentowana.

Obejmująca ponad sto lat historii, ta wystawa ukazuje korzenie animacji w Nowym Jorku poprzez twórczość ponad 35 artystów i filmowców – od ikon epoki filmu niemego, jak Felix the Cat, po niezależnych animatorów kolejnych dekad.

Wielkoformatowa realizacja site-specific w lobby MoMA: sięgająca od podłogi do sufitu kalejdoskopowa kompozycja z jaskrawych kolorów i abstrakcyjnych wzorów, namalowana w ciągu sześciu tygodni i po raz pierwszy inspirowana muzyką.

Instalacja rozwijająca wieloletnie zaangażowanie Yoko Ono na rzecz pokoju oraz historię jej współpracy z MoMA. Przesłanie „Imagine Peace” dociera do odbiorców za pośrednictwem billboardów, pocztówek i innych form.

Feministyczne badanie fotograficzne Marianne Wex z lat 70. dotyczące mowy ciała uwarunkowanej płcią prezentowane jest wraz z pracami współczesnych artystów: Nona Faustine, Martine Gutierrez, K8 Hardy, Yuki Kihara, Joiri Minaya, Paulina Olowska i Wendy Red Star, na nowo stawiając pytanie o ciało w przestrzeni publicznej.

Retrospektywny przegląd pięciu dekad twórczości malarki Nilimy Sheikh, ukazujący jej związek z Kaszmirem poprzez narracyjne obrazy zwojowe, w tym nowy, powstały specjalnie dla tej okazji cykl, który zadebiutuje w MoMA.

Pierwsza w historii MoMA wystawa poświęcona w całości projektowaniu informacji, prezentująca 30 prac z dziedziny designu cyfrowego i analogowego – w tym sześć nowych nabytków kolekcji – które pokazują, jak projektanci pomagają wizualizować i kształtować nasze rozumienie złożonych danych.

Przegląd surrealistycznych eksperymentów z książką jako dziełem sztuki, autorstwa André Breton, Salvador Dalí, Claude Cahun, Max Ernst i innych, zbudowany wokół znaczącej darowizny rzadkich książek artystycznych z Helen and Sam Zell Collection.

Cyfrowa instalacja Berl-Berl na nowo odkrywa utracone mokradła Berlina jako śpiewające, cyfrowe bagno, łącząc badania ekologiczne, słowiańskie podania ludowe i technologię silników gier, by badać świat ludzki i pozaludzki.

Po raz pierwszy od dziesięcioleci rzadko wypożyczane rzeźby opuszczają paryskie atelier Brancusiego (obecnie zamknięte z powodu renowacji), by dołączyć do kolekcji Brancusiego w MoMA, wraz z jego fotografiami, filmami, ręcznie wykonanymi meblami, narzędziami i materiałami archiwalnymi.

Pierwsza indywidualna wystawa Na Mira w muzeum w New York: nowo zamówiona instalacja medialna w Kravis Studio, wykorzystująca częstotliwości radiowe, ciepło w podczerwieni i holografię, inspirowana koreańskim szamanizmem i kinem strukturalnym.

Pierwsza duża monograficzna wystawa poświęcona ostatnim latom Pieta Mondriana spędzonym w Nowym Jorku (1940-44), łącząca po raz pierwszy od 30 lat obrazy Broadway Boogie Woogie i Victory Boogie Woogie oraz pokazująca wpływ muzyki boogie woogie na jego późne kompozycje.

Nowe dzieło zamówione u Herndon i Dryhursta: wykonywane przez chór utwory, w których uczestniczy publiczność, trenują modele AI w Kravis Studio. Ich audiowizualne rezultaty można oglądać na Hyundai Card Digital Wall.

Historia sztuki nowoczesnej Afryki skoncentrowana na artystach i osadzona w latach walki o niepodległość; jej osią są kongresy i festiwale w Zimbabwe, Senegalu, Algierii, Nigerii i Republice Południowej Afryki.

Pierwsza od ponad 20 lat duża wystawa muzealna prac Eva Hesse w Nowym Jorku. Jej głównym tematem są rysunki artystki, a ekspozycję uzupełniają najważniejsze obrazy i znaczące rzeźby, w tym Contingent (1969).