Museum of Modern Art (MoMA)

Wystawa skoncentrowana na przełomowej metabolistycznej wieży Nakagin Capsule Tower, zaprojektowanej przez Kisho Kurokawę w 1972 roku, zbudowana wokół w pełni odrestaurowanej kapsuły (A1305) oraz modeli, rysunków, archiwalnych filmów i wywiadów z mieszkańcami, ukazująca pięćdziesięcioletnią historię budynku i jego rozbiórkę w 2022 roku.

Dwie immersyjne instalacje Peggy Weil, 88 Cores i 18 Cores, ukazują głęboką historię klimatyczną Ziemi na 24-stopowym ekranie w lobby MoMA.

Wnikliwe spojrzenie na zbiory Fridy Kahlo i Diego Rivery w MoMA – sześć obrazów Kahlo oraz ponad tuzin prac Rivery – prezentowane w towarzystwie prapremiery opery Met Opera El Ultimo Sueno de Frida y Diego.

The first North American Duchamp retrospective in over 50 years, gathering six decades of paintings, sculpture, readymades, film, and photography by the radical pioneer of conceptual art.

Blisko 50 dzieł z kolekcji sztuki ludowej współzałożycielki MoMA, Abby Aldrich Rockefeller (portrety, wiatrowskazy, drewniane zabawki), po ponad 70 latach powraca do prezentacji, tym razem obok dzieł amerykańskiej sztuki modernistycznej.

Wolnostojące ekrany rozmieszczone w całym Abby Aldrich Rockefeller Sculpture Garden wykorzystują uczenie maszynowe oraz dane pochodzące z badań fMRI, by w czasie rzeczywistym generować hipnotyczne, halucynacyjne obrazy, badając formy poznania nie-ludzkiego i maszynowego.

Pierwszy duży przegląd architektury modernistycznej siedmiu krajów Afryki Zachodniej od końca lat 50. do początku lat 80. XX wieku, ukazujący, jak budownictwo kształtowało nowo powstałe, niezależne państwa. Większość eksponatów nigdy wcześniej nie była publicznie prezentowana.

Wielkoformatowa realizacja site-specific w lobby MoMA: sięgająca od podłogi do sufitu kalejdoskopowa kompozycja z jaskrawych kolorów i abstrakcyjnych wzorów, namalowana w ciągu sześciu tygodni i po raz pierwszy inspirowana muzyką.

Obejmująca ponad sto lat historii, ta wystawa ukazuje korzenie animacji w Nowym Jorku poprzez twórczość ponad 35 artystów i filmowców – od ikon epoki filmu niemego, jak Felix the Cat, po niezależnych animatorów kolejnych dekad.

Kravis Studio Residency 2026 gości Pageant, prowadzoną przez artystów przestrzeń performatywną z Brooklynu, na miesiąc prób, warsztatów oraz całodniowy maraton performansów.

Choreografka Sarah Michelson codziennie wykonuje taniec w Marron Family Atrium, traktując tę przestrzeń jak własne studio pracy, wspólnie ze zmieniającą się obsadą tancerzy.

Feministyczne badanie fotograficzne Marianne Wex z lat 70. dotyczące mowy ciała uwarunkowanej płcią prezentowane jest wraz z pracami współczesnych artystów: Nona Faustine, Martine Gutierrez, K8 Hardy, Yuki Kihara, Joiri Minaya, Paulina Olowska i Wendy Red Star, na nowo stawiając pytanie o ciało w przestrzeni publicznej.

Pierwsza w historii MoMA wystawa poświęcona w całości projektowaniu informacji, prezentująca 30 prac z dziedziny designu cyfrowego i analogowego – w tym sześć nowych nabytków kolekcji – które pokazują, jak projektanci pomagają wizualizować i kształtować nasze rozumienie złożonych danych.

Retrospektywny przegląd pięciu dekad twórczości malarki Nilimy Sheikh, ukazujący jej związek z Kaszmirem poprzez narracyjne obrazy zwojowe, w tym nowy, powstały specjalnie dla tej okazji cykl, który zadebiutuje w MoMA.

Przegląd surrealistycznych eksperymentów z książką jako dziełem sztuki, autorstwa André Breton, Salvador Dalí, Claude Cahun, Max Ernst i innych, zbudowany wokół znaczącej darowizny rzadkich książek artystycznych z Helen and Sam Zell Collection.

Cyfrowa instalacja Berl-Berl na nowo odkrywa utracone mokradła Berlina jako śpiewające, cyfrowe bagno, łącząc badania ekologiczne, słowiańskie podania ludowe i technologię silników gier, by badać świat ludzki i pozaludzki.

Po raz pierwszy od dziesięcioleci rzadko wypożyczane rzeźby opuszczają paryskie atelier Brancusiego (obecnie zamknięte z powodu renowacji), by dołączyć do kolekcji Brancusiego w MoMA, wraz z jego fotografiami, filmami, ręcznie wykonanymi meblami, narzędziami i materiałami archiwalnymi.

Pierwsza indywidualna wystawa Na Mira w muzeum w New York: nowo zamówiona instalacja medialna w Kravis Studio, wykorzystująca częstotliwości radiowe, ciepło w podczerwieni i holografię, inspirowana koreańskim szamanizmem i kinem strukturalnym.

Pierwsza duża monograficzna wystawa poświęcona ostatnim latom Pieta Mondriana spędzonym w Nowym Jorku (1940-44), łącząca po raz pierwszy od 30 lat obrazy Broadway Boogie Woogie i Victory Boogie Woogie oraz pokazująca wpływ muzyki boogie woogie na jego późne kompozycje.