Pełne ujawnienie: granice projektowania informacji (Full Disclosure: The Edge of Information Design)

Pierwsze, co widzisz, to pas pionowych pasków przechodzących od głębokiego błękitu do jaskrawej czerwieni – po jednym na każdy rok od 1850. To Warming Stripes klimatologa Eda Hawkinsa. Fast Company dostrzegł w nich przepiękny dywan i wielki znak ostrzegawczy.

Około 30 prac wypełnia galerię z oknami na parterze MoMA; wszystkie poza jedną pochodzą z kolekcji. Są tu nowe grafiki rozwijające zapoczątkowane w 1900 roku portrety danych W.E.B. Du Bois, trójwymiarowe rekonstrukcje Notre-Dame i dzielnicy Greenwood w Tulsie przygotowane przez The New York Times, a także Calculating Empires Kate Crawford i Vladana Jolera, którego plansze pokrywają trzy ściany bocznej sali. Przechodzisz między ekranami, z którymi można pracować, a Dear Data – ręcznie rysowanymi pocztówkami, które dwoje projektantów wysyłało sobie przez Atlantyk. Kuratorka Paola Antonelli chce, by po wyjściu każdy wykres czytać „bardziej krytycznym okiem”.

Warto przyjść, jeśli tworzysz wykresy lub je odczytujesz. Trzeba jednak zmierzyć się z Calculating Empires, celowo gęstym w formie: autor tekstu w Galerie przekonuje, że ta gęstość „jest istotą argumentu”. Wystawa jest dostępna w ramach biletu wstępu (30 dolarów dla dorosłych, bezpłatnie dla osób do 16. roku życia) do 13 czerwca 2027 roku.