iWhitney Museum of American Art · Meatpacking District
Obszerna retrospektywa obejmująca około 130 dzieł powstałych między latami 40. a 90. XX wieku, pokazująca, jak Roy Lichtenstein przekształcał obrazy kultury masowej w ikoniczne dzieła pop-artu, jednocześnie badając zjawisko duplikacji i krążenia obrazów między różnymi mediami.
Osiem obrazów, które nie wisiały razem od 1962 roku, znów znalazło się na jednej ścianie, w pierwotnym układzie. Tworzyły pierwszą wystawę Lichtensteina w stylu pop-artu, zorganizowaną w Leo Castelli Gallery; Whitney ponownie zgromadziło wszystkie prezentowane na niej dzieła.
Zwiedzanie zaczyna się od niemal 96-stopowego Greene Street Mural – jednego z czterech odtworzonych murali – i prowadzi do Image Duplicator, pary wyłupiastych oczu z komiksu. Na piątym piętrze zgromadzono następnie około 130 dzieł, w tym Look Mickey i Drowning Girl. Kuratorzy skupiają się na kopiowaniu; obok obrazów wiszą prace Lawler, Pettibone i Sturtevant, które po kolei kopiowały Lichtensteina. Tytuł wystawy pochodzi od płótna z 1962 roku, a zarazem składa się z dwóch słów, które można znaleźć na każdej ofercie odsprzedaży, jaką kiedykolwiek zdarzyło ci się przeglądać.
Wallpaper nazwał wystawę „odkrywczą i pełną energii”. ARTnews uznał ją za stylową, ale nie za nowe spojrzenie, wskazując, że jej kulminacją są obrazy katedry w Rouen, i zasugerował pobieżne obejrzenie ostatniej jednej trzeciej. Wstęp kosztuje 30 dolarów; osoby w wieku do 25 lat wchodzą bezpłatnie, a Whitney zaleca wcześniejszą rezerwację. W piątki muzeum jest otwarte do 22:00, a od 17:00 wstęp jest bezpłatny.
Osiem obrazów z debiutu Lichtensteina w galerii Castelli w 1962 roku znów wisi razem, obok niemal 29-metrowego Greene Street Mural. „Wallpaper” określił wystawę jako „olśniewającą i błyskotliwą”; zdaniem ARTnews była stylowa, ale nie proponowała nowego spojrzenia. Wstęp wolny dla osób do 25. roku życia.
Debiut w Castelli z 1962 roku znów w komplecie
Wszystkie osiem obrazów z pierwszej wystawy Lichtensteina w stylu pop-artu wisi w pierwotnym układzie – po raz pierwszy od tamtej pory znów razem.
Greene Street Mural odtworzony
Wystawę otwiera ściana o długości niemal 96 stóp, pokryta charakterystycznymi pociągnięciami pędzla i kropkami Ben-Day; wkomponowano w nią gabloty z rysunkami, makietami i polaroidami.
Sala luster
Zaokrąglona sala o srebrnych ścianach, wokół której zawieszono osiem płócien z serii Mirror z lat 1969–1972: szklane kręgi w kropki, które niczego nie odbijają. Nigdy wcześniej nie pokazano tylu razem na retrospektywie.
Lawler, Pettibone i Sturtevant
Obok obrazów, które skopiowali, wiszą prace trójki artystów, którzy tworzyli, kopiując Lichtensteina.
Girl in Window na zewnątrz
Alex Da Corte i jego studio ręcznie namalowali na fasadzie Whitney 32-stopową Girl in Window, dzięki czemu część wystawy można zobaczyć bez wchodzenia do środka.
Szukasz radykalnie nowego spojrzenia: zdaniem ARTnews wystawa nie podważa tego, co już wiesz o Lichtensteinie.
Osoby w wieku do 25 lat wchodzą bezpłatnie, więc płacą tylko dorośli. Wózki dziecięce są dozwolone w całym muzeum.