Nieskończone bogactwo japońskiej ceramiki (The Infinite Artistry of Japanese Ceramics)

Przy wejściu stoi piętnastowieczny dzban do przechowywania z Shigaraki, uformowany z wałeczków gliny, a nie wytoczony na kole garncarskim. Popiół z pieca wtopił się w szkliwo, które spływa po jednym z boków. Na etykiecie jego powierzchnię opisano jako „wspólne dzieło gliny, opalanego drewnem pieca i ręki garncarza”.

Ten dzban otwiera ekspozycję obejmującą dziesięć galerii i około 350 dzieł. Większość pochodzi z kolekcji Harry’ego G. C. Packarda, którą Met nabyło 50 lat temu; wiele z tych obiektów pokazywanych jest rzadko albo nigdy wcześniej nie było eksponowanych. Wśród prezentowanych tematów i przedmiotów są gliniane figurki z okresu Jōmon, czarki do herbaty naprawiane złotem, porcelana Nabeshima wytwarzana dla kręgu szoguna, naczynia do herbaty oraz prace współczesnych garncarzy. Towarzyszą im parawany, szaty i wyroby z laki. Można usiąść i spokojnie oglądać: w salach ustawiono drewniane ławy zaprojektowane przez George’a Nakashimę.

Warto pamiętać, że część dzieł zmienia się pięciokrotnie w trakcie trwania wystawy, więc jeśli zależy ci na konkretnym obiekcie, sprawdź daty rotacji. Wystawa jest dostępna w ramach biletu wstępu do Museum, w galeriach 223–232 na drugim piętrze, do 8 sierpnia 2027 roku.