Lee Bul. Anatomia każdego zachodzącego słońca (Lee Bul. The Anatomy of Every Setting Sun)

Sterowiec na parterze ma 17 metrów długości i jest wykonany ze srebrnej folii PET. Utrzymuje go w powietrzu elektryczna dmuchawa, która pracuje przez cały czas trwania wystawy. Lee wzorowała go na Hindenburgu, a kuratorka Jiyoon Lee powiedziała magazynowi Cultured, że „niesie w sobie niepokój, że wystarczyłoby jedno ukłucie, by całkowicie spuścić z niego powietrze”.

Po wejściu zobaczysz go za przegrodą, obok lustrzanej ściany z szablonowymi wizerunkami bezgłowych postaci na monocyklach, przygotowanej specjalnie na tę odsłonę wystawy. W pobliżu wiszą panele Velvet i Perdu, w których ręcznie wycinane fragmenty masy perłowej osadzono w akrylu, a następnie przez wiele miesięcy szlifowano, aż zaczęły odbijać światło. Dalej znajdują się cztery wielkoformatowe rzeźby, rozwijające wątki z Long Tail Halo, pracy zamówionej w 2024 roku na fasadę Met przy Fifth Avenue. Jeśli wtedy mijałeś wnęki w fasadzie Met, znasz już ich krewniaczki.

Objazdowa wystawa przekrojowa Lee Bul otwiera się 13 listopada w Antwerpii, więc to nowojorska odsłona jej twórczości. Wstęp wolny, bez rezerwacji: 542 West 22nd Street, od wtorku do soboty, 10:00–18:00, do 24 października.