Brice Marden: I Am Plane Image

Marden mieszał wosk pszczeli i terpentynę z farbą olejną, którą nakładał warstwami. Dlatego powierzchnia z jednej strony może wydawać się pudrowa, a z innej niemal wilgotna. Recenzent magazynu Inferno zauważa, że galeria dobrze się do tego nadaje: wysokie sufity, równomierne światło na białych ścianach, bez teatralnych reflektorów.

To pierwszy od dwudziestu lat przegląd twórczości Mardena w Nowym Jorku, z pracami wypożyczonymi z Art Institute of Chicago i Whitney. Wystawę otwiera Nebraska (1966), namalowana po podróży przez cały kraj, a zamykają The Dance and Lingerie (2022–23), jego ostatnie obrazy. Pomiędzy nimi geometria ustępuje miejsca kaligraficznym sieciom inspirowanym sztuką Azji. Recenzent Inferno zauważa, że „szarość może kryć w sobie ciepło, brud, fiolet i zieleń” – te słowa pasują też do Hudsonu w listopadowe popołudnie. Warto więc potem pójść na zachód i sprawdzić.

Vasili Kaliman napisał, że „malarstwo niewiele może być lepsze”. Wstęp jest bezpłatny. Galerie w Chelsea są otwarte od wtorku do soboty w godz. 10–18, a wystawa potrwa do 12 grudnia.