iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture CentreBelém
Ta wystawa już się zakończyła.
Pierwsza wystawa indywidualna Fridy Orupabo w Portugalii czerpie z jej instagramowego archiwum, obejmującego dokumenty kolonialne, fotografie etnograficzne, portrety rodzinne i ikony popkultury, by zgłębiać kwestie intymności i przemocy.
Strona muzeumOrupabo zaczęła zapisywać zdjęcia z internetu, gdy pracowała w ośrodku wsparcia dla ofiar handlu ludźmi i osób świadczących usługi seksualne. W latach 2013–2016 publikowała je, pocięte i zapętlone, na koncie na Instagramie @nemiepeba, które Arthur Jafa nazwał „nieustępliwym” i „rozżarzonym”. Tytuł wystawy pochodzi z jednego z tych wpisów, z unoszących się w nim słów, przypominających zupę literową.
Jej pierwsza wystawa indywidualna w Portugalii zamienia ten strumień w trasę: jedną prostą drogę złożoną z ośmiu części na poziomie -1, gdzie obrazy z archiwów kolonialnych, kina, telewizji i macierzyństwa zostają pocięte przez jej fotokolaże, rzeźby i wideo. Przewijasz ją stopami, a każde cięcie nabiera sensu dopiero wtedy, gdy stajesz przed nim. Na samym końcu znajduje się Reading and Listening Room z książkami i publikacjami związanymi z inspiracjami artystki.
Prace podejmują temat rasy, przemocy i historii kolonialnej, więc warto poświęcić im czas. Wystawa jest dostępna w ramach biletu do muzeum za 15 € i kończy się 1 listopada.
Reading and Listening Room
Szukaj jej na końcu trasy: to sala, w której można usiąść z książkami i publikacjami stojącymi za twórczością Orupabo; odbywają się tu też cykliczne wydarzenia.
Szukasz lekkiego popołudnia: archiwa kolonialne i obrazy przemocy przewijają się przez całą trasę.
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology