iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture CentreBelém
Przekrojowa prezentacja twórczości Ângeli Ferreiry, od prac z lat 90. po nowe realizacje, ukazuje jej wieloletnie badania nad faktami, danymi i architekturą związanymi z kolonializmem.
Na placu CCB, na zewnątrz, stoi budynek, którego nigdy nie zbudowano. Zip Zap Circus School to drewniana konstrukcja na kołach, pokryta płótnem, naturalnej wielkości model szkoły zaprojektowanej przez Pancha Guedesa w 1995 roku dla cyrku w Kapsztadzie, który nigdy nie zdobył funduszy na jej budowę.
Wewnątrz, na poziomie 0, znajduje się 25 prac z lat 1991–2026, z których wielu nigdy wcześniej nie pokazywano w Portugalii. Łączy je jeden wątek: budynki, infrastruktura i ludzie kolonializmu oraz opór wobec niego. Ferreira urodziła się w Maputo, a rzeźby studiowała w Kapsztadzie, w czasach apartheidu. Jak podaje muzeum, jest jedną z pierwszych artystek w Portugalii, które otwarcie podjęły temat kolonialnej przeszłości kraju. Tytuł wystawy pochodzi z książki Paula Robesona z 1958 roku. Ferreira powiedziała DN, że artysta musi opowiedzieć się po którejś ze stron.
Wstęp jest wliczony w bilet do muzeum za 15 €. Bezpłatne oprowadzania (8 listopada i 24 stycznia o 11.00), wizyta w pracowni Ferreiry (20 lutego) oraz oprowadzanie przez samą artystkę wraz z kuratorem (27 lutego o 15.00) wymagają wcześniejszej rejestracji mailowej.
Rzeźby i konstrukcje powstałe na podstawie trzydziestu lat badań Ângeli Ferreiry nad architekturą kolonialną i jej późniejszymi losami, od prac z lat 90. po dzieła stworzone na tę wystawę.
Zip Zap Circus School na placu CCB
Na zewnątrz muzeum wypatrujcie budynku z płótna i drewna, stojącego na kołach. To naturalnej wielkości realizacja Ferreiry na podstawie niezbudowanej szkoły cyrkowej Pancha Guedesa w Kapsztadzie, ożywiona przez uczniów cyrku Chapitô.
Sites and Services (1991/92)
Dwanaście kolorowych fotografii betonowych toalet stojących na pustych działkach w Khayelitsha w Kapsztadzie, rozplanowanych zgodnie z polityką mieszkaniową apartheidu, a także pastelowy rysunek i cztery rzeźby podłogowe.
Stone Free (Zama Zama) (2026)
W sali unosi się konstrukcja szybu kopalnianego z drewna i stalowej liny, a na dwóch ekranach wyświetlany jest film muzyka Scúru Fitchádu.
Rádio Voz da Liberdade (2022)
Cykl prac poświęcony antykolonialnej stacji radiowej, w którym słychać nagrany głos Manuela Alegrego i hymn Portugalii, obok stenogramów tajnej policji.
Realistic Manifesto (2022)
Cztery prace nawiązujące do konstruktywizmu Nauma Gabo, stworzone z przedmiotów z codziennego otoczenia artystki, między innymi tokarki, podgrzewacza wody i krat okiennych.
Szukasz sztuki bez wyrazistego stanowiska: Ferreira uważa, że artysta musi opowiedzieć się po którejś ze stron.
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology
iMAAT – Museum of Art, Architecture and Technology