iMAAT – Museum of Art, Architecture and TechnologyBelém
Około 90 prac 58 czołowych portugalskich artystów współczesnych, od Helena Almeida po Julião Sarmento, wybranych z liczącej około 2500 dzieł kolekcji obejmującej prace od lat 60. XX wieku po dziś.
Infinitos autorstwa Rui Sanchesa przypomina trzy automaty do pinballa: ciężkie bryły z rozrzuconymi po nich gumowymi kulkami oraz lustra, które mnożą odbicia przechodzących osób. Podczas pokazu prasowego artysta powiedział, że układ kulek odwzorowuje nocne niebo nad Lizboną takie, jakie było w 1994 roku.
To jedna z około 90 prac 58 artystów z własnej kolekcji EDP Foundation, prezentowanych w dwóch częściach MAAT Central. Po wejściu słyszymy nagrany głos Luisy Cunhy, która mówi, żeby się odwrócić. W pierwszej części znajdują się duże prace, w tym wersja Guggenheim Bilbao autorstwa Gehry’ego, stworzona przez Rodrigo Oliveirę z aluminiowych marmitas, w których w Lizbonie pakuje się lunche do biur. Druga część, otwarta w kwietniu, obejmuje malarstwo, fotografię i wideo, zestawione według pokrewieństwa, a nie daty.
To szeroki przegląd sztuki portugalskiej od lat 60. XX wieku, obejmujący między innymi prace Heleny Almeidy, Julião Sarmenta i Paula Nozolino. Wstęp jest wliczony w cenę biletu do MAAT: 16 euro lub 12 euro dla mieszkańców Portugalii. We wtorki nieczynne. Niewielka część wystawy jest niedostępna dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej.
Infinitos, Rui Sanches (1994)
Trzy ciężkie bryły przypominające automaty do pinballa, z gumowymi kulkami rozmieszczonymi na wzór nocnego nieba nad Lizboną i lustrami, w których odbija się osoba przechodząca obok.
Untitled (SUN 2500), João Onofre (2010)
Na antresoli ośmiominutowe wideo: żaglówkę podnosi się dźwigiem ponad dachy Lizbony, a następnie opuszcza do basenu przy domu.
Construir é destruir é construir, Fernanda Fragateiro (2009)
Pośrodku sali stoi ogromny, dokładnie lustrzany pojemnik wypełniony gruzem z miejskich rozbiórek.
Marmitex, Guggenheim ibérico, Rodrigo Oliveira
Monumentalna praca nawiązująca do szkiców Franka Gehry’ego dla Guggenheim Bilbao, złożona z aluminiowych pojemników na lunch.
Hero, Captain and Stranger, João Pedro Vale and Nuno Alexandre Ferreira
Wyblakła kabina dawnego statku wielorybniczego, będąca scenografią filmu o tym samym tytule, który odczytuje Moby Dick na nowo jako dzieło homoerotyczne.
Szukasz jednej wyraźnej tematyki: prace 58 artystów zestawiono według pokrewieństwa, a nie tematu ani daty.
Teatro Praga prowadzi tu warsztaty w języku portugalskim dla dzieci w wieku od 8 do 12 lat, podczas których uczestnicy zamieniają prace w spektakl (8 euro, 11:00–13:00; pozostałe terminy: 25 października, 8 i 22 listopada oraz 13 grudnia).
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre