iMAAT – Museum of Art, Architecture and TechnologyBelém
Joana Vasconcelos zestawia swoje monumentalne rzeźby tekstylne, w tym Valkyrie Venus i Marilyn, z ponad 30 kreacjami haute couture i ready-to-wear marki Valentino.
Setki domowych żelazek parowych zamieniono w mechaniczne kwiaty i ustawiono obok kreacji haute couture. Joana Vasconcelos zbudowała wystawę wokół tego, co nazywa paradoksem między tym, co domowe, a tym, co luksusowe: kobiety w domu i kobiety, która w sukni Valentino staje się boginią.
Valentino sam ją wybrał i udostępnił jej swoje archiwum. Artystka zaaranżowała Galleries 1 and 2 wokół Valkyrie Venus, trzynastometrowej rzeźby tekstylnej, dodając miotełki z piór, szpilki wykonane z ponad 300 stalowych garnków i pokrywek oraz labirynt sukien przypominający kwiatowy ogród. Zrezygnowała ze słynnej czerwieni na rzecz innych tkanin i haftów, choć jedna czerwona suknia również znalazła się na wystawie. Niedzielny stos rzeczy do prasowania nigdy nie wyglądał tak dobrze.
Bilet kosztuje 16 euro, a dla osób mieszkających w Portugalii 12 euro. Muzeum jest zamknięte we wtorki. Suknie, których nie da się prasować, mają własną Ironing Room. Przewodnik po wystawie w PDF-ie jest dostępny na stronie MAAT.
Setki domowych żelazek parowych rozkwitają niczym mechaniczne kwiaty obok kreacji Valentino, pod trzynastometrową tekstylną Walkirią. Valentino sam wybrał Joanę Vasconcelos i otworzył przed nią swoje archiwum; artystka zestawia kobietę prasującą w domu z kobietą w sukni.
Valkyrie Venus
Trzynastometrowa rzeźba tekstylna z 2025 roku. Jej tkaniny, szydełkowe elementy i hafty nawiązują do detali otaczających ją sukien Valentino.
Marilyn
Olbrzymie szpilki zbudowane z ponad 300 garnków i pokrywek ze stali nierdzewnej.
Pełną parą (Full Steam Ahead)
Setki domowych żelazek parowych ułożonych w mechaniczne kwiaty obok sukien haute couture.
Ogród Edenu (Garden of Eden)
Labirynt sztucznych kwiatów, wśród których prezentowane są suknie Valentino.
Red Independent Heart #3
Obracające się serce z Viany, wykonane z niemal 4 tysięcy plastikowych sztućców. Obok rozbrzmiewa głos Amálii Rodrigues.
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre
iMAC/CCB – Museum of Contemporary Art and Architecture Centre