iHamburger BahnhofMoabit
Wystawa zbiorowa w Rieckhallen z udziałem m.in. Tacita Dean, Bruce'a Naumana, Thomasa Demanda, Olafura Eliassona, Henrika Håkanssona i Tomása Saraceno – prezentowana do odwołania.
Na końcu trasy Bruce Nauman idzie w stronę kamery i próbuje wsunąć prawą dłoń w wycięty wypełniający cały ekran kształt swojej lewej dłoni, na tle zachodu słońca w Nowym Meksyku. Lewa i prawa dłoń nigdy się nie pokrywają. Tacita Dean nakręciła na potrzeby tej wystawy bezgłośną, zapętloną sekwencję.
Na początku lat dwutysięcznych wszyscy artyści mieli pracownie w tych magazynach – za euro za metr kwadratowy, bez ogrzewania – donosi „Tagesspiegel”. Trasę otwiera las z 270 000 papierowych liści Thomasa Demanda, dalej są motyl Henrika Håkanssona pokazany w ekstremalnym zwolnionym tempie i ciemna sala Olafura Eliassona z drżącymi lustrami. Każdy, kto stał w kolejce na oglądanie mieszkania w Berlinie, uzna, że to właśnie czynsz jest tu najmniej wiarygodny.
Brigitte Werneburg na łamach „taz” za najbardziej imponujące uznała dzieło Tomása Saraceno: pajęczynę powstałą w szklanym sześcianie, dramatycznie oświetloną, obok której znajduje się odtworzona z liny sieć czarnej wdowy w skali 16,7:1. Bilet kosztuje 16 euro (ulgowy 8 euro, wstęp dla osób poniżej 18 lat bezpłatny). W czwartki wystawa jest otwarta do 20.00, do końca listopada, a 14 i 15 listopada wstęp jest bezpłatny przez całą dobę.
Hand On (Tacita Dean and Bruce Nauman, 2026)
Obok stałej sali wypatruj Naumana na tle zachodu słońca w Nowym Meksyku, który próbuje wsunąć prawą dłoń w wycięty wypełniający cały ekran kształt swojej lewej dłoni. Bezgłośna, 12-minutowa pętla została nakręcona na taśmie 35 mm.
14 Billions (Working Title) (Tomás Saraceno, 2010)
Wejdziesz do sieci czarnej wdowy odtworzonej z czarnej liny w skali 16,7:1 i z ponad 23 000 ręcznie zawiązanych węzłów. Dzieło wraca na wystawę po raz pierwszy od ponad dekady.
Clearing (Thomas Demand, 2003)
Panoramiczna fotografia lasu, który nigdy nie istniał. Demand wykonał ją na podstawie papierowego modelu z ponad 270 000 liści, zbudowanego w swojej pracowni obok tych hal.
Your psychoacoustic light ensemble (Olafur Eliasson, 2024)
W zaciemnionej sali struny i elektronika wprawiają w drgania sześć dużych, okrągłych luster na stojakach. Odbijane przez nie światło pulsuje i faluje na ścianach.
The Passage (Parnassius apollo) (Henrik Håkansson, 2026)
Lot niepylaka apollo, sfilmowany kamerą szybkobieżną, wyświetlany jest na czterech dużych ekranach. Na każdym widać tę samą chwilę, ujętą w innym kadrze i z inną liczbą klatek na sekundę.
Jeśli nie znosisz pająków, przygotuj się: w salach Saraceno zobaczysz prawdziwą pajęczynę i olbrzymią sieć czarnej wdowy odtworzoną z liny.
Osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie. Dzieci, które boją się pająków, powinny wiedzieć, że w części poświęconej Saraceno znajduje się prawdziwa pajęczyna oraz jej olbrzymia, linowa wersja – sieć czarnej wdowy.