iHamburger BahnhofMoabit
Wystawa zbiorowa kolektywu artystycznego [ materialistin ], ukazująca nowe formy kolektywnej praktyki oraz solidarności.
Najpierw spotykasz olbrzymiego, kudłatego robaka z ludzkimi dłońmi i oczami. Charlotte Alex z Berlin Art Link uznała, że Me as a Worm Theresy Rothe jest „zarazem uroczy i miękki w wyglądzie, a przy tym niepokojący i dziwny”, i przypomniała sobie mem: czy nadal byś mnie kochał, gdybym był robakiem?
W sali wejściowej znajduje się po jednej pracy każdej z ośmiu lipskich rzeźbiarek związanych z [ materialistin ]. Następnie każda artystka ma własną strefę – łącznie można zobaczyć ponad 60 prac. Mijasz wiszące gniazda Agnes Lammert z drutu stalowego i włókna kokosowego, by dotrzeć do stalowego stołu Lucy König, zastawionego talerzami wyrzeźbionymi w marmurze; wokół niego rosną zioła, kapusta i truskawki. Talerzy nie da się umyć – wreszcie stół, który rozwiązuje problem grafiku zmywania w mieszkaniu współdzielonym.
Alex napisała, że prace zdają się zachęcać do dotykania. Wstęp kosztuje 16 € (bilety ulgowe 8 €, osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie); w czwartki wystawa jest czynna do 20:00. Oprowadzania prowadzone przez artystki, wliczone w cenę biletu, rozpoczynają się w foyer 8 listopada, 24 stycznia i 14 lutego: o 12:00 po niemiecku, o 13:00 po angielsku.
Me as a Worm (Theresa Rothe)
Wypatruj monumentalnego, kudłatego robaka z ludzkimi dłońmi i oczami w sali wejściowej – wygląda na tyle miękko, że chciałoby się go przytulić, a zarazem jest na tyle dziwny, że trzyma na dystans.
blossom and imprint (Lucy König)
Długi stół z ocynkowanej stali zastawiony talerzami, szklankami i sztućcami wyrzeźbionymi w marmurze. Między nimi, pod lampami do uprawy roślin, rosną zioła, warzywa i rośliny lecznicze; system nawadniający cicho stuka.
Murmuration (Agnes Lammert, 2026)
Połączone, puste w środku formy zespawane z drutu stalowego i tkaniny z włókna kokosowego swobodnie wiszą w sali. Wzorowane są na gniazdach szerszeni i wspólnych gniazdach wikłaczy; mają otwory, przez które można zajrzeć do środka.
cramps I-V (Theresa Rothe)
Pięć różowych, kiełbaskowatych istot z silikonu o wyrazach twarzy pełnych cichego zaniepokojenia. Są częścią dostępnej do zwiedzania instalacji Rothe złożonej z płytek, zasłon i podestów.
my crying is older than me (Enne Haehnle, 2026)
Zdanie zapisane białym neonem jarzy się na ścianie w strefie Haehnle. Jej przestrzenny rysunek z kutego żelaza i czarnego, wyżarzanego drutu również zamyka wystawę.
Jeśli szukasz malarstwa, ta wystawa składa się wyłącznie z rzeźb i instalacji wykonanych z marmuru, gliny, betonu, stali i silikonu.
Osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie. W niedzielę 8 listopada, w godz. 12:00–17:00, artystka Lucy König dołącza do otwartej pracowni w ramach Family Sunday w atelier Rieckhallen. Nie trzeba się zapisywać: 10 € za rodzinę dwuosobową, 15 € za trzy osoby lub większą grupę, wstęp w cenie.