iHamburger BahnhofMoabit
Lina Lapelytė przekształca Historic Hall w polifoniczną scenę dla choreografii partycypacyjnej.
„Zanim zobaczy się choć jedną kostkę, w budynku czuć zapach wiórów” – napisała Emily May z ArtReview. W środku 400 000 kostek ze świerku i sosny, każda o boku długości 10 cm, pokrywa Historic Hall o powierzchni 2500 m²: jedne piętrzą się w wieże i kopce, inne leżą luźno niczym gruz.
Można je podnosić, a odwiedzający nieustannie przebudowują ten krajobraz wraz z grupą śpiewaków w lnianych ubraniach i rękawicach roboczych, którzy często burzą to, co zbudowali zwiedzający. We wtorki, czwartki, piątki i soboty w godz. 14.00–17.00 śpiewają teksty 15 poetów, wśród nich Etel Adnan, Mahmouda Darwisha i Oceana Vuonga. To jedyna sala w Berlinie, w której nieznajomy w rękawicach roboczych może zburzyć twoją wieżę, a to wciąż jest sztuką.
May uznała dzieło za medytacyjne, choć może popaść w sentymentalizm, gdy wykonawcy wspinają się na konstrukcje, by śpiewać „jak prorocy głoszący nową ewangelię”. Mocniej działa, gdy śpiewają podczas budowania. Wstęp kosztuje 16 € (bilet ulgowy 8 €, osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie); w czwartki sala jest otwarta do 20.00, do końca listopada.
Krajobraz z kostek
Spójrz na podłogę Historic Hall: 400 000 dziesięciocentymetrowych kostek ze świerku i sosny tworzy piętrzące się wieże, kręgi przypominające Koloseum i kopce gruzu. Krajobraz zmienia się każdego dnia.
Śpiewacy przy pracy
Wykonawcy w luźnych lnianych ubraniach i rękawicach roboczych rozbierają i odbudowują konstrukcje, śpiewając libretto oparte na utworach 15 poetów. Występują we wtorkowe, czwartkowe, piątkowe i sobotnie popołudnia.
„To zaklęcie, które ma przerwać tę pętlę”
Wypatruj tego wersu Bhanu Kapil w libretcie. ArtReview wskazał go jako możliwą deklarację intencji dzieła.
Ławki dla słuchaczy
Wśród kostek stoją ławki zaprojektowane przez pracownię architektoniczną Mantas Peteraitis. Można na nich usiąść i posłuchać chóru zamiast budować.
Szukasz cichej sali z eksponatami do oglądania – tutaj ludzie budują, burzą i śpiewają wokół ciebie.
Osoby poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie, a budować można bez żadnych zasad; Tagesspiegel opisał, jak ośmiolatek od razu zaczął układać kostki. ArtReview zwrócił uwagę, że mają ostre, nierówne krawędzie.