Berlin: co grane
Gabriele Stötzer, Die Auslöschung eines Blicks – Ich trage meine Wunden heute offen, 1983

Gropius BauKreuzberg

Gabriele Stötzer: Uczestniczyć i nie milczeć (Gabriele Stötzer: Dabei sein und nicht schweigen)

Trwa19 czerwca 2026 – 6 grudnia 2026Płatny wstęp – szczegóły na stronie

Największa dotychczas instytucjonalna wystawa indywidualna wschodnioniemieckiej artystki Gabriele Stötzer: około 150 dzieł z zakresu malarstwa, fotografii, tkaniny artystycznej, filmu na taśmie Super 8 oraz performansu, poświęconych sprawiedliwości, tożsamości płciowej i oporowi.

Kup bilety

Więcej: Berlin

Po wejściu trafiasz na projekcje filmów na taśmie Super 8, wyświetlanych z każdej strony; ich ścieżki dźwiękowe nakładają się na siebie, chwilami brzmiąc dysonansowo. W jednym z filmów, z 1989 roku, Stötzer stoi nago przed lustrem, 66 razy pyta „Hab' ich euch nicht blendend amüsiert?” i maluje na ciele krwistoczerwone linie, przypominające szkielet lub kraty więzienne.

Około 150 prac z pięciu dekad obejmuje rysunki, fotografie, książki artystyczne, tkaniny, film i performans. W 1976 roku Stötzer trafiła do więzienia za podpisanie petycji. Gdy jej przyjaciółki wyjechały, została w Erfurcie i stworzyła tam kobiecą konspirację artystyczną – Künstlerinnengruppe Erfurt. Na ściennym tekście pojawia się jej budżet: taśma Super 8 kosztowała tyle, co kiełbasa, a kolorowa taśma – dwie.

Berlin Art Link uznał fotografie za „być może najbardziej ekscytującą część wystawy”. art-in-berlin ostrzega, że to nie łagodne wprowadzenie, lecz „maximale Konfrontation” z ikoną. Można spodziewać się malowania ciała i nagości. Bilety kosztują 15 euro, ulgowe 10 euro; we wtorki instytucja jest zamknięta.

Zwróć uwagę na

  • Hab' ich euch nicht blendend amüsiert? (1989)

    Wypatruj filmu na taśmie Super 8, w którym Stötzer, naga przed lustrem, powtarza tytułowe pytanie 66 razy, malując na swoim ciele czerwone linie przypominające kraty więzienne.

  • Undine kommt (2025)

    Wielkoformatowe postacie z tkaniny, zaczerpnięte z mitu, pokazane razem po raz pierwszy i nazwane nawiązaniem do opowiadania Ingeborg Bachmann o Undine, która odwraca się od mężczyzn.

  • Odbitki ciała

    Stötzer pokrywała ciało farbą i raz za razem przyciskała je do ściany wyłożonej arkuszami papieru, tworząc powtarzające się odciski układające się na ścianie w siatkę.

  • Lippen mit Draht (1983)

    Seria fotografii przedstawiających usta z drutem przytrzymującym je w zamknięciu. Jej autorkę władze NRD uwięziły za podpisanie petycji.

  • Książki artystyczne

    Trzynaście obiektów książkowych i leporelli z lat 1982–1988, łączących fotografie, rysunki i tekst. Zostały pomyślane tak, by mogła pokazywać swoje prace i błyskawicznie je zabierać, gdy państwo rozbijało spotkania.

Dla kogo

  • Miejscowi wyjadacze
  • Pasjonaci

Odpuść, jeśli

Szukasz spokojnej, łagodnej wizyty: przy wejściu nakładają się na siebie ścieżki dźwiękowe filmów, a jeden z krytyków nazwał wystawę maksymalną konfrontacją.

Bezpłatnie w tym samym budynku

Gropius Bau: zaplanuj wizytę

Gropius Bau: inne wystawy

Teraz w pobliżu

W pobliżu

Źródła zdjęć

8

To Twoje zdjęcie? Poproś nas o poprawkę lub usunięcie.