iMuseum of Modern Art (MoMA) · Midtown Manhattan
Η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση για τα τελευταία χρόνια του Piet Mondrian στη Νέα Υόρκη (1940-44), που επανενώνει τα έργα Broadway Boogie Woogie και Victory Boogie Woogie για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια, ιχνηλατώντας την επίδραση του boogie woogie στις τελευταίες συνθέσεις του.
Προεπισκόπηση: γράφτηκε πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης
Στις 3 Οκτωβρίου 1940, ο 66χρονος Piet Mondrian αποβιβάστηκε από το RMS Samaria, ύστερα από έναν διατλαντικό διάπλου εν καιρώ πολέμου. Εκείνο το βράδυ, ο φίλος του Harry Holtzman τού έβαλε να ακούσει δίσκους boogie woogie. Οι δύο τελευταίοι πίνακες του Mondrian γεννήθηκαν από αυτή τη μουσική, ενώ τα Broadway Boogie Woogie και το ανολοκλήρωτο Victory Boogie Woogie παρουσιάζονται μαζί για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια.
Η έκθεση περιλαμβάνει 30 έργα από τα τέσσερα χρόνια που πέρασε στη Νέα Υόρκη, ανάμεσά τους πίνακες που είχε φέρει από την Ευρώπη μέσα σε ένα κιβώτιο και τους οποίους επεξεργάστηκε ξανά για να τους κάνει, όπως έλεγε ο ίδιος, «πιο boogie woogie». Γύρω τους παρουσιάζονται αρχειακό υλικό, ηχητικά αποσπάσματα στις αίθουσες και μια ενότητα για το Café Society, το νυχτερινό κέντρο χωρίς φυλετικούς διαχωρισμούς όπου άκουσε τη μουσική ζωντανά. Το σάουντρακ ακούγεται μέσα στην αίθουσα: ο Jason Moran ηχογράφησε μια πρωτότυπη σύνθεση σε ένα Steinway που έχει εγκατασταθεί στην γκαλερί, και η μουσική αναπαράγεται ψηφιακά.
Η έκθεση βρίσκεται στον 3ο όροφο (3 South). Οι προεπισκοπήσεις για τα μέλη θα πραγματοποιηθούν από τις 18 έως τις 20 Μαρτίου, ενώ παράλληλα έχει προγραμματιστεί ζωντανή μουσική. Μετά τη Νέα Υόρκη, η έκθεση θα μεταφερθεί στο Kunstmuseum Den Haag.
Victory Boogie Woogie
Ο ανολοκλήρωτος τελευταίος καμβάς του Mondrian, δάνειο από τη Χάγη, παραμένει καλυμμένος με τα κομμάτια χρωματιστού χαρτιού και την κολλητική ταινία που μετακινούσε διαρκώς μέχρι τον θάνατό του, το 1944.
Broadway Boogie Woogie
Ο καμβάς του MoMA, τετράγωνος με πλευρά 50 ιντσών, όπου το μαύρο πλέγμα έχει εξαφανιστεί και μικρά τμήματα βασικών χρωμάτων σχηματίζουν μοτίβα που θυμίζουν έναν δρόμο της πόλης με συγκοπτόμενο ρυθμό.
Οι πίνακες από το κιβώτιο
Έργα που ο Mondrian έφερε από την Ευρώπη και επεξεργάστηκε ξανά στη Νέα Υόρκη, ώστε να αναζητήσετε τι άλλαξε όταν τα έκανε «πιο boogie woogie».
Το Steinway στην γκαλερί
Ένα πιάνο εγκατεστημένο ανάμεσα στα έργα, στο οποίο ο Jason Moran ηχογράφησε μια πρωτότυπη σύνθεση για την έκθεση, που αναπαράγεται ψηφιακά.
Η ενότητα για το Café Society
Μια ενότητα για το πρώτο νυχτερινό κέντρο της Νέας Υόρκης χωρίς φυλετικούς διαχωρισμούς, όπου εμφανίζονταν ως μόνιμοι πιανίστες οι Albert Ammons, Meade "Lux" Lewis και Pete Johnson και όπου σύχναζε ο Mondrian.
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.