Rewolucje: Sztuka z kolekcji Hirshhorn Collection, 1860–1960 (Revolutions: Art from the Hirshhorn Collection, 1860–1960)

Po wejściu pierwsze dwa portrety, które napotykasz, dzieli 136 lat: dostojny portret towarzyski Johna Singera Sargenta z 1884 roku i elektryzująca Cobalt Blue Dress Amoako Boafo z 2020 roku. Odwróć się, a niemal za tobą stoi Torso of a Young Man Brancusiego.

Wszystkie prace pochodzą z własnych zbiorów Hirshhorn: ponad 200 obrazów, rzeźb i rysunków rozmieszczonych wzdłuż zewnętrznego pierścienia drugiego piętra, zawieszonych mniej więcej w kolejności chronologicznej od 1860 do 1960 roku. Wśród nich pojawiają się współczesne dzieła, na przykład obraz Dyani White Hawk wykonany w technice koralikowej Lakotów, pośród abstrakcji konstruktywistycznych starszych o stulecie. Niewielkie rzeźby Hepworth, Arpa i Ernsta stoją na podwyższonych postumentach, równomiernie oświetlone. Układ ekspozycji się zmienia (w styczniu 2025 roku wymieniono 50 prac), więc dzieło opisane poniżej mogło już wrócić do magazynu.

Kriston Capps z „The Washington Post” nazwał wystawę „rozkoszną przechadzką” i określił ją jako „prawdziwie maksymalistyczną”. Trzeba jednak liczyć się z dużym nagromadzeniem dzieł: warto przyjść, by swobodnie się przechadzać, a nie po uporządkowany wykład historii sztuki. Wstęp jest bezpłatny, bez rezerwacji, a wystawa zamyka się 1 listopada 2026 roku.