iNew Museum · Bowery, Lower East Side
Pierwsza prezentacja w amerykańskiej instytucji twórczości Umi Ishihary, artystki działającej w Londynie i Tokio. Wystawa zestawia trzy niedawne filmy, które poprzez osobistą pamięć i realia społeczne podejmują temat prekaryjności oraz życia zbiorowego.
W filmie „Thundergod” w górską wioskę w Japonii tak często uderzają pioruny, że działa tam tajny podziemny klub. Zaprasza się do niego wyłącznie osoby, które przeżyły uderzenie pioruna. Wciąż pojawiają się też kraby. Wiele klubów na Lower East Side prowadzi selekcję przy wejściu; ten pyta, czy ktoś został trafiony piorunem.
To jeden z trzech filmów prezentowanych na pierwszej amerykańskiej wystawie muzealnej Ishihary, która przywraca New Museum cykl Screens Series. W „Gravity and Radiance” przenosimy się z kolei do niewielkiego kościoła baptystów w Kitakyushu, gdzie osoby, które doświadczyły przestępczości, bezdomności i przemocy, wystawiają misterium pasyjne. Następnie „Nocturnal Melody” zabiera nas na 24 minuty za kulisy i na scenę klubu dla dżentelmenów w tokijskiej dzielnicy Shibuya, gdzie poznajemy dwie tancerki.
Prawdziwi wierni i tancerki pojawiają się na ekranie obok fikcyjnych postaci i animowanych zwierząt, więc nie jest to ani klasyczny dokument, ani dramat. Wstęp w ramach biletu ogólnego: 28 dolarów dla dorosłych, bezpłatnie dla osób do 18. roku życia; w czwartki od 19:00 do 21:00 można zapłacić według uznania.
Podziemny klub w „Thundergod”
Wypatruj podziemnego klubu w fikcyjnej japońskiej górskiej wiosce, gdzie występują wyłącznie osoby, które przeżyły uderzenie pioruna, oraz krabów, na które wciąż natykają się mieszkańcy.
Misterium pasyjne w „Gravity and Radiance”
Członkowie niewielkiego kościoła w Kitakyushu, z których wielu ma za sobą przestępczość, bezdomność lub depresję, odgrywają Pasję w prostych kostiumach i opowiadają, jak zmieniło się ich życie.
Eri i Catalina w „Nocturnal Melody”
Dwie tokijskie tancerki są filmowane w garderobach i na scenie klubu Madam Woo w Shibuyi. Część ujęć zrealizowano w noktowizji; tancerki opowiadają o dzieciństwie, marzeniach i polityce.
Nocne zwierzęta Ishihary
W onirycznych sekwencjach „Nocturnal Melody” stylizowane nocne zwierzęta wędrują nocą ulicami Tokio, liżąc się i wspinając jedno na drugie.
Szukasz klasycznego dokumentu: Ishihara łączy prawdziwe osoby z fikcją, obrazem z noktowizora i animowanymi zwierzętami.