Hujar: Kontakt (Hujar: Contact)

Na dziewięciu stykówkach Peter Hujar ponumerował czerwonym ołówkiem tłuszczowym sekwencję: trzech długowłosych tancerzy z Byrd Hoffman School Roberta Wilsona wykonuje siedmioczęściowy układ. Dwie z dziewięciu stykówek wiszą na ścianie, a numeracja pokazuje, jak Hujar odczytywał własne zdjęcia.

Wystawa obejmuje ponad 110 stykówek spośród 5783 kupionych przez Morgan w 2013 roku, a także 20 powiększeń. Stykówki są zakurzone, pogięte i porysowane; Hujar zaznaczył na nich ulubione kadry i wskazał, jak je przyciąć. Muzeum udostępnia lupę – i naprawdę się przydaje. Kurator Joel Smith skupia się na procesie twórczym, dlatego najdłuższe paski ogląda się niemal jak film: 24 klatki z Candy Darling z 1973 roku, 12 z Jamesem Waringiem w satynie i złotej masce.

Krytyk „Paris Review” Nicholas Gamso uznał, że wystawa jest mniej ponura, niż głosi reputacja Hujara, a przy tym bogatsza i miejscami zabawna. Hujar wybierał najlepsze kadry czerwonym ołówkiem tłuszczowym. Ty robisz to stuknięciem w serce, w pociągu linii 6, przeglądając 40 identycznych zdjęć z brunchu. Wystawa czynna do 25 października.