i125 Newbury · Tribeca
Obrazy i prace na papierze Marka Rothki i Adolpha Gottlieba z lat 1941–1951, kiedy obaj zwrócili się ku mitowi i abstrakcji surrealistycznej. Kurator: Arne Glimcher.
Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy
W czerwcu 1943 roku Rothko i Gottlieb wysłali wspólny list do „The New York Times”, odpowiadając krytykowi, który odrzucił ich twórczość. „Opowiadamy się za prostym wyrazem złożonej myśli” – napisali, domagając się malarstwa „tragicznego i ponadczasowego”. Wystawa obejmuje dekadę ich poszukiwań, od 1941 do 1951 roku.
To kontynuacja ubiegłorocznej wystawy Realist Years. Obrazy i prace na papierze pochodzą głównie z lat 1942–1946, kiedy obaj artyści, w cieniu wojny, zwrócili się ku mitowi i nieświadomości. Gottlieb umieszczał postacie, zwierzęta i symbole w nieregularnych siatkach swoich Pictographs. Rothko poszedł w stronę form organicznych: jego Gethsemane (1945) opowiada o ostatnich godzinach Chrystusa, nie przedstawiając ani jednej postaci. Jeśli znasz Rothkę z miękkich prostokątów barwnych, tu zobaczysz, co poprzedzało ten etap.
Wystawa odbywa się w 125 Newbury, przestrzeni projektowej Arne Glimchera przy 395 Broadway w Tribeca, u zbiegu z Walker Street – nie w wieżowcu Pace’a w Chelsea. Czynna od wtorku do soboty, od 10:00 do 18:00.
Rothko, Gethsemane (1945)
Zdrada Chrystusa i jego ostatnie godziny przedstawione za pomocą organicznych, biomorficznych kształtów – całkowicie abstrakcyjnie, bez rozpoznawalnej postaci.
Pictographs Gottlieba
Stylizowane postacie, zwierzęta i symbole ujęte w nieregularną siatkę, bliższe rytym glifom lub malowidłom jaskiniowym niż obrazowi; najwcześniejsza praca na wystawie pochodzi z 1941 roku.