Boston: co grane
Widok ekspozycji To My Best Friend w Institute of Contemporary Art/Boston, z pracą Lorny Simpson To My Best Friend

Institute of Contemporary Art / BostonSeaport

Dla mojego najlepszego przyjaciela (To My Best Friend)

Trwa23 stycznia 2026 – 31 grudnia 202620 $

Ponad 50 dzieł, które wzbogaciły zbiory ICA Collection dzięki wsparciu Fotene Demoulas i Toma Cote’a – w tym prace takich artystek, jak Laura Owens, Njideka Akunyili Crosby, Olga de Amaral, Sarah Sze oraz Lorna Simpson.

Więcej: Boston

Pierwszą ścianę wypełniają nieznajomi. Lorna Simpson zgromadziła 85 czarno-białych portretów z fotobudek, wykonanych w różnych częściach kraju w latach 1925–1960. Oprawiła je w niewielkie ramki i zawiesiła obok złoconych, tłoczonych rysunków oraz prac z brązu – łącznie 122 dzieł. Wszystkie sportretowane osoby są czarne, a praca nadaje wystawie tytuł.

Dalej można zobaczyć 20 dzieł 17 artystek, przekazanych lub obiecanych ICA przez kolekcjonerów Fotene Demoulas i Toma Coté; kilka z nich jest pokazywanych po raz pierwszy. Od szezlonga Mickalene Thomas, wysadzanego kryształkami, przechodzimy do pracy Sarah Sze z jej pracowni, wysokiej na ponad 2,4 metra. Z daleka przypomina rozbite szkło, ale z bliska widać karteczki Post-it.

„The Arts Fuse” uznał wystawę za „trafne odzwierciedlenie” dążeń muzeum, by pokazywać artystów, których przez lata pomijano. Wystawa jest prezentowana w Kim and Jim Pallotta Gallery do 31 grudnia. Wstęp w cenie biletu za 20 dolarów; w czwartki od 17.00 do 21.00 – bezpłatny, po wcześniejszej rezerwacji biletu.

Zwróć uwagę na

  • Lorna Simpson, To My Best Friend (2013)

    Na dużej ścianie, otwierającej wystawę, wypatruj 85 niewielkich, oprawionych w ramki portretów osób czarnych z fotobudek, odnalezionych w różnych częściach Stanów Zjednoczonych i wykonanych w latach 1925–1960.

  • Sarah Sze, Surround Sound (After Studio) (2019)

    Z daleka ta składająca się z trzech części praca, wysoka na ponad 2,4 metra, wygląda jak rozbite szkło. Z bliska widać obrazy głośników, karteczki Post-it, porwane opakowania i lustrzane powierzchnie z pracowni artystki.

  • Olga de Amaral, Bruma W (2018)

    Lniane nici spływają z drewnianego panelu, tworząc mglistą zasłonę – efekt nazwany w tytule: hiszpańskie słowo „bruma” oznacza mgłę.

  • Mickalene Thomas, Monet's Salon (2012)

    Obrazy o wyraźnie oddzielonych polach barwnych zawieszono w układzie salonowym wokół szezlonga wysadzanego kryształkami i półprzezroczystych okien. To pracownia Moneta pocięta na fragmenty i złożona na nowo.

  • Njideka Akunyili Crosby, The Beautiful Ones Series #7 (2018)

    Młoda czarna dziewczyna stoi ze skrzyżowanymi rękami i patrzy prosto na widza. W tle widać żółte samochody, a w farbę wtopiono fotograficzne obrazy.

Dla kogo

  • Wieczorne wizyty
  • Deszczowe dni

Z dziećmi

Wstęp dla osób do 18. roku życia jest zawsze bezpłatny.

Institute of Contemporary Art / Boston: inne wystawy

Teraz w pobliżu

W pobliżu

Źródła zdjęć

7

To Twoje zdjęcie? Poproś nas o poprawkę lub usunięcie.