iKunstgewerbemuseumTiergarten
Około 100 cynowych obiektów w Schloss Köpenick ukazuje przemiany tego materiału – od przedmiotów sakralnych po przedmioty codziennego użytku, w tym meble wykonane przez ebenistę Johanna Daniela Sommera z połączenia skorupy żółwia, rogu i cyny.
Od 1886 roku odlewy jednego z prezentowanych tu naczyń służą jako trofeum turnieju tenisowego w Wimbledonie. François Briot wykonał oryginał z cyny około 1585 roku dla księcia Friedricha I: pośrodku przedstawił Umiarkowanie, wokół niej cztery żywioły, a na krawędzi siedem sztuk wyzwolonych i Minerwę.
Około 100 obiektów z własnej kolekcji muzeum ukazuje dzieje cyny od średniowiecza po secesję, kiedy WMF i inne firmy polerowały twardszy stop, Britannia metal, aż do złudzenia przypominający srebro. Można też prześledzić, jak cyna trafiała do mebli: stół z 1684 roku autorstwa Johanna Daniela Sommera, pochodzący z zamku w Heidelbergu, łączy na jednej powierzchni grawerowaną cynę, skorupę żółwia i malowany róg. Jak wyjaśniają teksty na ścianach, niewiele wczesnych wyrobów cynowych przetrwało, ponieważ wgniecione przedmioty przetapiano i odlewano na nowo.
Jest tylko jeden haczyk: wystawa mieści się w Schloss Köpenick w południowo-wschodniej części Berlina (S-Bahn Spindlersfeld), a nie w Kulturforum. Bilet kosztuje 8 euro (ulgowy 4 euro). Od października do marca wystawa jest otwarta od czwartku do niedzieli w godz. 11:00–17:00; obecnie potrwa do 3 października 2027 roku.
Stół Johanna Daniela Sommera z Heidelbergu, 1684
Zwróć uwagę na delikatny grawerunek, inkrustowany cynowy drut i przezroczysty róg malowany od spodu, osadzone w skorupie żółwia. Ten stół i zwieńczenie lustra to jedyne zachowane po wojnie elementy zestawu wykonanego dla zamku w Heidelbergu.
Misa Temperantia François Briota
Umiarkowanie zasiada w centralnym medalionie, kartusze wypełniają cztery żywioły, a siedem sztuk wyzwolonych wraz z Minerwą biegnie wokół krawędzi. Późniejsze odlewy tego naczynia stały się trofeum turnieju tenisowego w Wimbledonie.
Kufle klepkowe
Drewniane kufle w ażurowych cynowych oprawach, z metalem o srebrzystoszarej barwie celowo zestawionym z ciemnobrązowym drewnem. Do ich wykonania rzemieślnicy pracujący w cynie potrzebowali bednarzy; kufle powstawały głównie we Frankonii i Turyngii.
Kredens cechu szafranowego w Bazylei
Ogromny kredens z wielkiej sali bazylejskiego cechu szafranowego, wykonany z myślą o prezentacji jego zastawy stołowej. Większość zastawy cech przetopił w 1767 roku.
Britannia metal w stylu secesyjnym
Wyroby firm WMF, Orivit i J.P. Kayser & Sohn z twardego stopu pochodzącego z Sheffield, który po wypolerowaniu trudno było odróżnić od srebra: ostatni rozkwit cyny.
Szukasz krótkiego dodatku do wizyty w Kulturforum: ta wystawa znajduje się po drugiej stronie miasta, w Schloss Köpenick.
iGemäldegalerie
iGemäldegalerie
iNeue Nationalgalerie