iBerlinische GalerieKreuzberg
Pierwsza berlińska wystawa instytucjonalna laureatki nagrody GASAG Art Prize: malarstwo, rzeźba i instalacje tworzone z piasku oraz śladów upływającego czasu.
Pojedyncze ziarnko piasku, zeskanowane tomografią komputerową i powiększone 3000 razy, spoczywa na dysku niczym głaz. Monopol naliczył siedem dużych ziaren i siedem mniejszych.
Wchodzisz do holu wejściowego, skąpanego w ciepłym świetle, które w głębi staje się coraz bardziej pomarańczowe. Lee nazywa tę przestrzeń „dystopijnym azjatyckim ogrodem”: na podłodze leżą płaty piasku, wśród nich rozsypano ziarnka, a skany wyświetlane są na siatkach zawieszonych pod sufitem. Kolor obrazów z cyklu Field of Fragments pochodzi wyłącznie z piasku zebranego na jednym wybrzeżu, wskazanym w tytule każdego dzieła. Przez całą wystawę rozbrzmiewa 60-minutowa kompozycja z nagrań piasku. Lee przypomina, że z wakacji nie powinno się przywozić piasku; ona przywiozła próbki z Ghany, Stromboli, Nowego Jorku i Majorki, a następnie poddała je skanowaniu.
Wystawa jest słabo oświetlona i nie ma na niej miejsc do siedzenia, ale w szatni można bezpłatnie wypożyczyć składane stołki. Teksty są po niemiecku i angielsku. Bilety kosztują 14 € (ulgowy 7 €, wstęp bezpłatny dla osób poniżej 18. roku życia); w pierwszą środę miesiąca wstęp dla wszystkich kosztuje 7 €. Nieczynne we wtorki.
Olbrzymie ziarnka piasku
Wypatruj pojedynczych ziaren zeskanowanych za pomocą nanotomografii komputerowej i wydrukowanych w powiększeniu do 3000 razy. Widać na nich każde zagłębienie i każdą grzbietową wypukłość; leżą niczym głazy lub koreańskie kamienie suseok.
Obrazy z cyklu Field of Fragments
Minimalistyczne płótna z polami barwnymi, których odcień pochodzi w całości z piasku zebranego na jednym wybrzeżu: bardziej zielonkawy z zachodniego wybrzeża Korei, jaskrawopomarańczowy z portugalskiego Alentejo, bielszy z Majorki.
Skany na zawieszonych siatkach
Skany ziaren są wyświetlane na siatkach zawieszonych pod sufitem, nad wyspami piasku na podłodze.
Światło, które nabiera głębszego pomarańczowego tonu
Ciepłe światło przy wejściu staje się coraz bardziej pomarańczowe, gdy idziesz dalej w głąb holu zaprojektowanego przez Thorstena Koselleka.
Ścieżka dźwiękowa z piasku Jareda Meiera-Klodta
60-minutowa kompozycja z nagrań piasku, pociętych na milisekundowe ziarnka dźwięku i połączonych na nowo w wielowarstwowe faktury. Słychać ją w całej przestrzeni wystawy.
Szukasz przedstawień konkretnych rzeczy: obrazy to pola barw w kolorze piasku, a rzeźby przedstawiają ziarnka.
Osoby poniżej 18. roku życia mają wstęp bezpłatny. Część prac leży na podłodze i trudno ją dostrzec w słabym świetle, dlatego pilnujcie małych dzieci.
iJewish Museum Berlin
iJewish Museum Berlin
iTopography of Terror