Grazie a Luchino Visconti

Την άνοιξη του 1954, η La Scala απέσυρε ένα μπαλέτο του Visconti μετά την τελευταία πρόβα: ο διευθυντής φοβήθηκε την αντίδραση του κοινού στα ποδήλατα πάνω στη σκηνή. Το Mario e il mago, βασισμένο στην ιστορία του Thomas Mann, έκανε πρεμιέρα δύο χρόνια αργότερα και έχει εδώ δική του αίθουσα. Έκτοτε, το Μιλάνο έχει συμφιλιωθεί με τα ποδήλατα, μαζί και με τα ποδήλατα και τις σχάρες του BikeMi.

Επτά αίθουσες στη Biblioteca Livia Simoni του μουσείου παρακολουθούν τις οκτώ παραγωγές του Visconti στη Scala, οι περισσότερες με τη Maria Callas, μέσα από υλικό σχεδόν αποκλειστικά από το αρχείο του θεάτρου: σκίτσα, σχέδια κοστουμιών, φωτογραφίες, σκηνικά αντικείμενα, αποκόμματα Τύπου και κοστούμια που φόρεσε η Callas. Μπορείτε να ακούσετε το πρελούδιο και τα χειροκροτήματα της πρεμιέρας της Traviata του 1955, μιας παραγωγής για την οποία δεν υπάρχει κινηματογραφική καταγραφή. Εδώ παρουσιάζονται και τα έργα που δεν ανέβασε ποτέ, από τον Falstaff που του ζήτησε ο Toscanini έως τον κύκλο Ring του Wagner, που δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας της ασθένειας.

Αξίζει να έρθετε για την όπερα, όχι για τον κινηματογράφο. Το Il Giornale della Musica έκρινε ότι ο χώρος της βιβλιοθήκης ήταν στενός για μια έκθεση τέτοιου μεγέθους. Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά, 9:30–17:30· τελευταία είσοδος στις 17:00.