iNeue NationalgalerieTiergarten
Περίπου 35 έργα από τη συλλογή καλλιτεχνών όπως οι Dix, Höch και άλλοι, με θέμα το Berlin ανάμεσα στον πόλεμο, την υπερβολή, τη φτώχεια και τη χειραφέτηση στις δεκαετίες του 1910 και του 1920.
Ξεκινάτε μπροστά στο Potsdamer Platz (1914) του Kirchner. Περάστε πίσω από τον τοίχο και στο Berlin Stadtbahn (1930) του Oskar Nerlinger η αστική σιδηροδρομική γραμμή μετατρέπεται σε ένα λιτό, κονστρουκτιβιστικό πλαίσιο από δοκούς, ενώ μπροστά σας προβάλλεται ένα τρίλεπτο απόσπασμα από το Metropolis του Fritz Lang.
Η έκθεση είναι μικρή: 35 έργα σε 230 τετραγωνικά μέτρα, στην αριστερή πλαϊνή αίθουσα του κάτω ορόφου, οργανωμένα σε τρεις ενότητες. Ο στενός διάδρομος στρίβει κατά 90 μοίρες και οδηγεί στη δεύτερη αίθουσα, όπου οι ανάπηροι από τον πόλεμο χαρτοπαίκτες του Otto Dix αντικρίζουν σκηνές φτώχειας του Otto Nagel και του Ernest Neuschul. Σε τρεις σταθμούς ακρόασης ακούγονται ποιήματα της Anita Berber, της Mascha Kaléko και του Erich Kästner.
Ο Bernhard Schulz του Monopol τη χαρακτήρισε μικρή, αλλά συμπυκνωμένη και ουσιαστική, και εντόπισε μια δεύτερη αφήγηση στις λεζάντες: οι κραυγαλέοι πίνακες είχαν συλλεχθεί στο Δυτικό Berlin, οι ρεαλιστικοί στην Ανατολή. Η μόνη του ένσταση είναι ότι δεν υπάρχει κατάλογος, ούτε καν ενημερωτικό φυλλάδιο. Το εισιτήριο της έκθεσης κοστίζει €10 (€5 μειωμένο), ενώ το εισιτήριο για ολόκληρο το μουσείο €20. Τις Πέμπτες το μουσείο παραμένει ανοιχτό έως τις 20:00.
Oskar Nerlinger, Berlin's Stadtbahn (1930)
Πίσω από τον τοίχο με τα έργα του Kirchner, η αστική σιδηροδρομική γραμμή γίνεται ένα λιτό, κονστρουκτιβιστικό πλαίσιο από δοκούς.
Otto Dix, Οι χαρτοπαίκτες του Σκατ (1920)
Αναζητήστε τους βετεράνους, ανάπηρους από τον πόλεμο, να παίζουν χαρτιά: τη δυστυχία που άφησε πίσω του ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, αποδοσμένη με σκόπιμα κραυγαλέα υπερβολή.
Δύο ταινίες του 1927
Ένα τρίλεπτο απόσπασμα από το Metropolis του Lang ανοίγει την έκθεση, ενώ το Berlin: Symphony of a Great City του Ruttmann προβάλλεται γύρω από τη στροφή 90 μοιρών του διαδρόμου.
Otto Dix, Πορτρέτο της χορεύτριας Anita Berber (1925)
Ο εμβληματικός πίνακας της τελευταίας ενότητας και το μοναδικό έργο της έκθεσης που έχει δανειστεί από μουσείο εκτός Berlin, με την Josephine Baker να χορεύει σε μια μικρή οθόνη εκεί κοντά.
Lotte Laserstein, Evening over Potsdam (1930)
Ο πίνακας που κλείνει την έκθεση δείχνει νέους συγκεντρωμένους ανάμεσα σε φίλους· συχνά διαβάζεται ως αποτύπωση της αίσθησης ότι επίκειται η δικτατορία.
Αναζητάτε μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τέχνης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης: πρόκειται για 35 έργα σε μία πλαϊνή αίθουσα, χωρίς Beckmann.
Το μουσείο διοργανώνει εργαστήριο ελεύθερης προσέλευσης για παιδιά και οικογένειες, με αφορμή την έκθεση, με τίτλο «Open Studio: In the Glow of Berlin Nights, 1910–1930», την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου στις 16:00.
iKulturforum
iKulturforum
iGemäldegalerie
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.