Picasso και αρχιτεκτονική (Picasso and architecture)

Προεπισκόπηση: γράφτηκε πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης

Ο Picasso δεν έχτισε ποτέ τίποτα, αλλά σχεδίασε τις ζωφόρους του 1962 για το Κολέγιο Αρχιτεκτόνων της Βαρκελώνης, τις οποίες ο Carl Nesjar χάραξε στο κτίριο με την τεχνική του σγκραφίτο. Μια φωτογραφία τους από τον Lucien Clergue, τραβηγμένη στις 16 Οκτωβρίου 1968, είναι η κεντρική εικόνα της έκθεσης.

Η έκθεση υποστηρίζει ότι ο κυβισμός έδωσε στους αρχιτέκτονες μια εργαλειοθήκη —κολάζ, κατακερματισμό, επάλληλες εικόνες, διαφάνεια— και ότι ο Le Corbusier αξιοποίησε περισσότερο από όλους αυτές τις δυνατότητες. Η διαδρομή περνά από έξι ενότητες, από τις «Ο αρχιτέκτονας» και «Αστικά οράματα» έως τις «Κλωβοί του χώρου» και την τελευταία, αφιερωμένη στον Picasso και τον Le Corbusier. Οι ζωφόροι και η Γκερνίκα, που φιλοτεχνήθηκε για το ισπανικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937, λειτουργούν ως μελέτες περίπτωσης· το μουσείο δεν αναφέρει ότι ο πίνακας φεύγει από τη Μαδρίτη. Οι ζωφόροι βρίσκονται ακόμη στην Plaça Nova, απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό: το μοναδικό έργο του Picasso στην πόλη που μπορεί κανείς να δει στις δύο το πρωί, χωρίς εισιτήριο.

Η έκθεση ανοίγει στις 20 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της χρονιάς κατά την οποία η Βαρκελώνη είναι Παγκόσμια Πρωτεύουσα Αρχιτεκτονικής. Η είσοδος είναι δωρεάν για παιδιά κάτω των 18 ετών, ενώ κάθε Πέμπτη από τις 4 έως τις 7 μ.μ. είναι δωρεάν με κράτηση· τα διαθέσιμα εισιτήρια κυκλοφορούν τέσσερις ημέρες νωρίτερα.