Dawoud Bey: Materialne historie, żywe krajobrazy (Dawoud Bey: Material Histories, Living Landscapes)

Pierwsze, co widzisz, to jezioro. Przy wejściu wita cię wielkoformatowy wydruk przedstawiający Lake Erie, sfotografowane z brzegu w Ohio, z widokiem na północ, w stronę Kanady: nie ma na nim ludzi, tylko wodę i niebo. To praca z serii Beya poświęconej ostatniemu odcinkowi Underground Railroad.

Wewnątrz ściany obwieszone są 23 dużymi czarno-białymi fotografiami plantacji w Luizjanie i Richmond Slave Trail w Wirginii. Zawieszono je ciasno, tak że lasy i pola sprawiają wrażenie zamkniętych w ciasnej przestrzeni. Bey mówi, że każde zdjęcie wykonał z poziomu oczu, by zasugerować perspektywę zniewolonych osób, które przemierzały te tereny. Pośrodku jego dwukanałowy film 350,000 prowadzi spowolnioną kamerę Steadicam wzdłuż szlaku; słychać w nim nakładające się na siebie odgłosy kroków, oddech i śpiew ptaków. Cztery afrykańskie rzeźby z Frum Collection AGO, wybrane przez Beya, to pierwsze afrykańskie obiekty, które włączył do jednej ze swoich wystaw.

ArtAfrica określiło wystawę jako „przemyślaną, poetycką i politycznie pilną”. To jedna cicha sala, która zachęca, by oglądać i słuchać bez pośpiechu. Znajduje się na poziomie 2 (galeria 249), jest częścią Toronto Biennial 2026 i będzie czynna do 4 lipca 2027 roku.