Tokyo Photographic Art MuseumEbisu Garden Place, Meguro
Sześciu fotografów i artystów wideo z Chin i Japonii podejmuje dialog, badając echa rodzące się na styku odmiennych kultur, epok i osobistych doświadczeń.
Na plakacie dwie Fumiko Imano siadają do spaghetti w hotelowym pokoju w Paryżu. Artystka stworzyła tę pracę w 2021 roku, podczas kwarantanny w Le Bristol, wklejając siebie na zdjęcie po raz drugi jako własną fikcyjną bliźniaczkę.
Sześciu artystów dzieli galerię na 2. piętrze, a czworo z Chin pokazuje swoje prace po raz pierwszy w japońskim muzeum publicznym. Od czarno-białych pejzaży Fukushimy autorstwa Murakoshi Toshiya, sfotografowanych przed 2011 rokiem i po nim, przechodzimy do kolorowych portretów młodych ludzi z Chin i azjatyckiej diaspory Luo Yang, dwóch filmów z cyklu Wang Tuo „Northeast Tetralogy” oraz odbitek Jiang Pengyi, na których światło świetlików zostało utrwalone na kliszy bez użycia aparatu. W Tokio sezon na świetliki kończy się wraz z porą deszczową; w Ebisu można je oglądać do 17 stycznia.
Taro Nettleton z „ArtReview” uznał zapowiadane przez kuratorów echa za „raczej nijakie”, ale stwierdził, że oglądane osobno prace „każdemu mają coś do zaoferowania”. Bilety kosztują 900 jenów; można je zarezerwować online na wybraną godzinę. W czwartki i piątki muzeum jest czynne do 20.00, a 2 i 3 stycznia wstęp jest bezpłatny.
our first dinner spaghetti/paris/2021
Wypatruj Imano i jej skolażowanej, fikcyjnej bliźniaczki jedzących spaghetti w hotelowym pokoju, w którym artystka odbywała kwarantannę. Ta fotomontażowa praca z cyklu „le fumistol” znalazła się na plakacie wystawy.
Jiang Pengyi: Dark Addiction
Odbitki powstałe bez użycia aparatu: bioluminescencję świetlików utrwalono bezpośrednio na kliszy. Jak zauważa „ArtReview”, zaskakująco przypominają obrazy ekspresjonizmu abstrakcyjnego.
Luo Yang: Girls, Youth and Diaspora Birds
Kolorowe portrety młodych ludzi o alternatywnym stylu, często wytatuowanych, które zdaniem „ArtReview” spodobają się miłośnikom magazynów i-D i FRUiTS, a także azjatyckich emigrantów mieszkających w Europie.
Murakoshi Toshiya: Fukushima
Srebrno-żelatynowe odbitki pejzaży rodzinnej prefektury artysty, fotografowanych od 2006 roku oraz w różnych miejscach Fukushimy po katastrofie z 2011 roku. „ArtReview” nazywa je nieskazitelnymi.
Sui Taca: Odes
Pejzaże równin nad Żółtą Rzeką, opisywanych w „Book of Odes”, najstarszej chińskiej antologii poezji. Prace z tego cyklu znajdują się także w zbiorach Metropolitan Museum of Art.
Szukasz wystawy o ściśle wyłożonej tezie: krytyk „ArtReview” dostrzegł niewiele powiązań między szóstką artystów poza ich narodowością.
Dzieci w wieku gimnazjalnym i młodsze wchodzą bezpłatnie.