iCentre Pompidou · Beaubourg
Około trzydziestu artystów, od Kupki do Jumany Manny, wybranych ze zbiorów Centre Pompidou, wypełnia nawę Panteonu skromnymi, intymnymi i anonimowymi historiami życia - stanowiąc przeciwwagę dla wielkich mężów tego pomnika. Wstęp wolny, w ramach programu Constellation.
Siedem dziecięcych twarzy ze starych szkolnych fotografii rozmieszczono niczym ołtarz na papierze do pakowania prezentów, a nad nimi płonie siedem żarówek. Christian Boltanski stworzył tę pracę jako pomnik zaginionych. Tutaj znajduje się ona w Panteonie, pod dewizą „Aux grands hommes, la patrie reconnaissante”.
Około trzydziestu artystów ze zbiorów Pompidou, od Kupki po Jumanę Mannę, otrzymało po jednym jasnym module w nawie; nie wyznaczono żadnej trasy zwiedzania. Można przechodzić między nimi, a prace wchodzą w dialog z budynkiem: młodzi rowerzyści z Filadelfii z pracy Mohameda Bourouissy stoją naprzeciw jeźdźców z pomnika Konwentu Narodowego dłuta Sicarda. Na dole spoczywa Victor Hugo; na górze rodzina siedzi wokół nieudanej tarty cytrynowej.
Sortiraparis radzi zwiedzać bez pośpiechu, najlepiej późnym popołudniem, gdy światło wpada do nawy. Zamiast obrazów można spodziewać się filmów, fotografii i instalacji. Panorama z kopuły jest niedostępna z powodu remontu. Bilety kosztują 16 euro (13 euro ulgowy); wystawa jest czynna codziennie w godz. 10–18, w poniedziałki od południa. W niedziele o 11 i 14 odbywają się oprowadzania z przewodnikiem.
Monument Christiana Boltanskiego (1986)
Wypatruj siedmiu dziecięcych twarzy ze szkolnych fotografii, ułożonych niczym ołtarz na papierze do pakowania prezentów, nad którym palą się żarówki.
Bicep Jumany Manny (2015)
Ogromny mięsień z gipsu spoczywa na odzyskanym rusztowaniu na kółkach, bez cokołu: z zewnątrz jest masywny, w środku pusty i kruchy.
Veni Vidi Vici Marwana Rechmaouiego (2013)
992 gładkie, białe bloki marmuru o łącznej wadze około 800 kg nawiązują do libańskiej przełęczy, gdzie zdobywcy – od faraonów po Napoleona – wykuwali swoje imiona. Te pozostawiono nieobrobione dla tych, którzy przyjdą po nich.
Zaginione listy Adrianny Wallis
Pudła z niedoręczonymi listami miłosnymi, rodzinnymi wiadomościami i wyznaniami, które La Poste wysyła artystce co trzy miesiące od 2017 roku, zamiast przeznaczyć je na przemiał.
La tarte au citron Joëla Bartoloméa (1993)
Ustawiwszy kamerę na stole, artysta filmuje swoją partnerkę Lili i dwoje ich dzieci zgromadzonych wokół nieudanej tarty cytrynowej.
Szukasz obrazów: większość spośród trzydziestu artystów prezentuje filmy, fotografie lub instalacje.