iCentre Pompidou · Beaubourg
Z okazji 50. rocznicy powstania Fondation Vasarely, wystawa przybliża architektoniczną wizję Victora Vasarely'ego, ukazaną w budynku "Centre Architectonique" oraz w powiązanych projektach łączących sztukę i architekturę.
Zanim wejdziesz do środka, już jesteś na wystawie. Fasada to pochód czarno-białych kręgów na panelach z anodowanego aluminium, wysokich na ponad 8 metrów. Za nimi sześciokątne komórki mieszczą 42 wielkoformatowe prace Vasarely'ego, oświetlone wyłącznie z góry przez drewniane kopuły w kształcie piramid.
Wystawa rocznicowa, zorganizowana 50 lat po otwarciu budynku w 1976 roku, pokazuje, jak powstał: model z 1972 roku z malowanego drewna i pleksiglasu, plany architektów na kalce technicznej, próbkę aluminiowej struktury plastra miodu z kopuł oraz siedmiominutowy film. Wokół nich prezentowane są prace jego sprzymierzeńców: studia do murali Légera, gipsowe „rzeźby mieszkalne” André Bloc oraz Ville spatiale Yony Friedmana. Jest nawet makieta znaku drogowego Fondation z 1975 roku: Vasarely zaprojektował budynek, dzieła na jego ścianach i znak wskazujący, którym zjazdem do niego dojechać.
Wystawa składa się z planów, modeli i archiwaliów; Op Art to otaczający cię budynek. To Aix-en-Provence, nie Paryż; wystawa jest czynna do 1 listopada. Bilety kosztują 16 euro (ulgowe 12 euro). Wystawę można zwiedzać codziennie do 17.30, a w weekendy o 11.00 odbywają się oprowadzania z przewodnikiem, za dodatkowe 6 euro.
Fasada
Spójrz w górę, na sam budynek: „malowidła fasadowe” Vasarely'ego – pochód czarno-białych kręgów na panelach z anodowanego aluminium, wysokich na ponad 8 metrów.
Model Centre Architectonique z 1972 roku
Cały budynek w miniaturze, wykonany z malowanego drewna i sitodrukowanego pleksiglasu, powstał cztery lata przed otwarciem.
Hommage à Malevitch, Caracas (1954)
Fotografia pierwszej realizacji Vasarely'ego łączącej architekturę ze sztuką: wielobarwnego ceramicznego muralu o długości 14 metrów, znajdującego się pod zadaszonym placem na terenie miasta uniwersyteckiego w Caracas.
Spatial City Yony Friedmana
Model studyjny utopijnego miasta Friedmana z lat 1958–1959, wykonany ze szkła okiennego, ceramiki i drewna. Projekt nigdy nie został zrealizowany.
Lux 10 Nicolasa Schöffera
Rzeźba ze stali nierdzewnej z około 1960 roku, poruszana silnikami na obrotowej platformie. Jej twórca należał wraz z Vasarelym do grup zajmujących się sztuką i architekturą.
Szukasz obrazów Op Artu: sama wystawa składa się głównie z planów, modeli i dokumentów archiwalnych.
Osoby w wieku od 7 do 25 lat płacą 9 euro, a dzieci w wieku 5–6 lat 5 euro; bilet rodzinny kosztuje 40 euro.