iCentre Pompidou · Beaubourg
Ta wystawa już się zakończyła.
Dziewięć tematycznych sekcji ukazuje, jak sztuka krajobrazu przekształcała się na przestrzeni XX i XXI wieku, czerpiąc z kolekcji Centre Pompidou obejmujących malarstwo, fotografię, film, design i nowe media. W West Bund Museum Project, Shanghai.
Strona muzeumPierwszy obraz, który widzisz, ma 2,3 na 3,6 metra: „100 Years Ago” Petera Doiga, z samotną postacią w pejzażu zbudowanym przez artystę na podstawie kilku fotografii. Pod koniec wystawy przykładasz dłoń do pasa zielonej, termoczułej farby i zostawiasz odcisk, a potem pociągasz za sprężynę, by rozległ się śpiew ptaków.
Blisko 70 dzieł z kolekcji Centre Pompidou wypełnia Galerie 1 i 2 w West Bund Museum. Siedem sekcji prowadzi od 1906 roku po współczesność: od kubistycznej geometrii i surrealistycznych pejzaży sennych, przez salę zdominowaną żółcią, poświęconą oślepiającemu blaskowi słońca i otwartą obrazem Braque’a z okresu fowizmu, abstrakcję Zao Wou-Ki i Zhuang Zhe, miasta, widoki z lotu ptaka oraz trzy panoramy, do których można wejść. To jedyna ściana muzeum w Shanghai, na której wręcz należy zostawiać odciski dłoni.
Kurator Christian Briend nazywa wystawę pierwszym przeglądem Centre Pompidou poświęconym pejzażowi od XX wieku po dziś i przyznaje, że zmiany klimatyczne oraz rozlewanie się miast są w niej bezpośrednio obecne w niewielkim stopniu. Wystawa kończy się 18 października. Bilety kosztują 100 juanów. Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli w godz. 11–18, pod adresem 2600 Longteng Avenue, Xuhui.
„100 Years Ago” Petera Doiga (2001)
Wystawę otwiera to płótno o wymiarach 229 na 359 cm: samotna postać w pejzażu, który Doig zbudował na podstawie kilku fotografii.
„Landscape at L'Estaque” Georges’a Braque’a (1906–07)
Znajdziesz go na początku sekcji poświęconej oślepiającemu blaskowi słońca: to obraz Braque’a z okresu fowizmu, w intensywnych kolorach, w sali, w której na kilku płótnach dominuje żółć.
„Pier and Ocean” Morelleta i Kawamaty
Można wejść do tej instalacji z migoczących niebieskich neonowych rur. To hołd dla abstrakcji Mondriana o tym samym tytule.
„Green Panorama” Véronique Joumard
Przyłóż dłoń do pasa zielonej, termoczułej farby, by zostawić odcisk, a następnie pociągnij za wiszące sprężyny, by uruchomić śpiew ptaków.
„Bastille Network” Gérarda Fromangera (2007)
Duży obraz paryskiej dzielnicy artysty. Obrysowane sylwetki przechodniów na ulicy przechodzą w płaską mapę tej okolicy.
Szukasz sztuki o zmianach klimatycznych: kurator przyznaje, że wystawa porusza ten temat bezpośrednio w niewielkim stopniu.