La Bataille des couleurs

Kilka tygodni po zatwierdzeniu projektu biuro Georgesa Pompidou wysłało jego ministrowi kultury notatkę: makieta była całkowicie biała, a prezydent chciał, by do pracy włączyli się uznani koloryści. Oryginał można zobaczyć na tej wystawie. Jego własna propozycja, inspirowana litografiami Braque’a, łączyła jasny brąz z błękitem. W mieście szarego cynku i beżowego kamienia prezydent postawił na brąz.

Wystawa zaczyna się od sporu z lat 1971–1977, pokazanego za pomocą rysunków, fotografii, niepublikowanych dokumentów i biblioteki materiałów. Vasarely chciał złoto-niebieskiej ramy; po pierwszej, jaskrawej palecie architektów pojawiło się i przepadło szesnaście kolejnych propozycji. Piano i Rogers odpowiedzieli kodem kolorów (niebieski oznaczał powietrze, zielony – wodę, żółty – elektryczność, a czerwony – ruch ludzi i towarów), który, jak dziś mówi Piano, wymyślili, by ocalić swoje jaskrawe barwy. W drugiej sali kod schodzi na poziom stołów, lamp, wiader i krzesła z drutu stalowego Michela Cadestina.

To wystawa archiwalna poświęcona budynkowi, bez obrazów. Wstęp wolny, w miarę dostępności miejsc. Czynne od 11:00 do 19:00, we wtorki zamknięte. 50 rue Rambuteau. Wystawa trwa do 24 grudnia.