Kolekcjonowanie w dobrym stylu: Caroline Murat, Ludwig I i starożytność (Collecting with Style: Caroline Murat, Ludwig I and Antiquity)

Mijasz dwa popiersia z białego marmuru: Caroline Murat jako królową Neapolu, wykonane według Canovy i wypożyczone z Wersalu, oraz Ludwiga I jako następcę tronu, dłuta Thorvaldsena. To ona zbudowała tę kolekcję, a on ją kupił. W czerwcu 1826 roku z jej miejsca zesłania dotarły do Monachium skrzynie z 447 starożytnymi dziełami.

Najmłodsza siostra Napoleona prowadziła własne wykopaliska w Pompejach, gdy władała Neapolem. Później uciekła i jako hrabina Lipona – anagram słowa Napoli – musiała sprzedać kolekcję. Wystawa po raz pierwszy pokazuje ją niemal w całości: greckie wazy, złoto, brązy oraz pompejański skarb srebrnych przedmiotów, o którym jego odkrywca podczas wykopalisk w 1813 roku pisał, że kapłan Izydy upuścił go, uciekając przed Wezuwiuszem. Klenze, negocjator Ludwiga, uzyskał nieoprocentowane raty i przerzucił koszty transportu na sprzedającą – układ, który doceni każdy weteran Kleinanzeigen.

Jedna z aranżacji odtwarza ekspozycję waz z lat 40. XIX wieku, zaprojektowaną przez Klenzego dla Alte Pinakothek i zniszczoną podczas bombardowań w czasie wojny. Wszystko jest dostępne w ramach zwykłego biletu: 6 €, 4 € ulgowy, 1 € w niedziele; wstęp wolny dla osób poniżej 18. roku życia. W środy wystawa jest czynna do 20.00.