iMunich Documentation Centre for the History of National Socialism · Maxvorstadt
Fotografia z 1937 roku przedstawiająca 48 żydowskich uczniów trzeciej klasy w Monachium stanowi punkt wyjścia do poszukiwań dotyczących ich losów: przetrwania, ucieczki, przymusowego przesiedlenia i straty w okresie reżimu nazistowskiego.
Zapowiedź: napisana przed otwarciem wystawy
W 1937 roku 48 uczniów trzeciej klasy żydowskiej szkoły podstawowej w Monachium przy Herzog-Rudolf-Straße ustawiło się na szkolnym dziedzińcu wraz ze swoim nauczycielem, Ferdinandem Kissingerem. To ostatnie zdjęcie, na którym są razem. Historyczka Kristina Milz odnalazła je wśród dokumentów orientalisty Karla Süßheima; jest na nim jego córka Margot. Na odwrocie ponumerował każde dziecko i zapisał jego imię i nazwisko.
Wystawa pokazuje, co stało się z dziećmi poza kadrem: jak przetrwały, jakimi drogami uciekały, jak utrata domu na nie wpłynęła i jak dotarły do nowego miejsca. Dzieci zamordowane przez nazistów zaznaczono pustymi miejscami. Badania przeprowadzone wspólnie ze studentami LMU wykazały, że zginęło jedenaścioro szkolnych kolegów Margot, a także Kissinger; inni zostali za granicą prawnikami, naukowcami, artystami i dyplomatami.
Punktem wyjścia jest jedna fotografia, a reszta wystawy to poszukiwanie tego, co spotkało każdą z widocznych na niej osób. Wystawa mieści się na pierwszym piętrze NS-Dokumentationszentrum. Jest otwarta od wtorku do niedzieli w godz. 10–19, a wstęp jest bezpłatny.
Zdjęcie klasowe z 1937 roku
Czterdzieścioro ośmioro dzieci ustawionych na szkolnym dziedzińcu – to ostatnie zdjęcie, na którym cała klasa jest razem, i punkt wyjścia do wszystkiego, co pokazuje wystawa.
Puste miejsca
Zwróć uwagę na luki pozostawione przez kuratorów w miejscu dzieci zamordowanych przez nazistów. Zaznaczają ich nieobecność, zamiast ją wypełniać.