Grazie a Luchino Visconti

Wiosną 1954 roku La Scala wycofała balet Viscontiego po ostatniej próbie: dyrektor teatru obawiał się, jak publiczność przyjmie rowery na scenie. Mario e il mago, oparte na opowiadaniu Thomasa Manna, miało premierę dwa lata później i tutaj poświęcono mu osobną salę. Od tamtej pory Mediolan oswoił się z rowerami, także tymi przy stojakach BikeMi.

Siedem sal w muzealnej Biblioteca Livia Simoni przedstawia osiem inscenizacji Viscontiego dla La Scali, w większości z udziałem Marii Callas. Zgromadzono tu niemal wyłącznie materiały z archiwum teatru: szkice, projekty kostiumów, fotografie, rekwizyty, wycinki prasowe i kostiumy noszone przez Callas. Można posłuchać preludium i braw z premiery Traviaty z 1955 roku – inscenizacji, z której nie zachował się żaden film. Są tu także spektakle, których Visconti nigdy nie zrealizował: od Falstaffa, o którego poprosił Toscanini, po Pierścień Wagnera, którego realizację uniemożliwiła choroba.

Warto przyjść dla opery, nie dla kina. Il Giornale della Musica uznało, że przestrzeń biblioteki jest zbyt ciasna jak na wystawę tej skali. Muzeum jest otwarte codziennie w godz. 9.30–17.30; ostatnie wejście o 17.00.