iFundación MAPFRE – Sala RecoletosRecoletos
Pierwsza europejska retrospektywa amerykańskiego fotografa Minor White, zorganizowana w 50. rocznicę jego śmierci, prezentująca prace poświęcone naturze i portretowi oraz jego nowatorskie sekwencje fotograficzne.
Przez skałę biegnie szczelina, światło pada na ścianę, morska piana zlewa się z kamieniem. W wielu fotografiach Minor White’a niemal nic się nie dzieje – pisze Alfredo Urdaci w „Fanfan” – dopóki nie staniesz przed jedną z nich na kilka sekund i skała przestaje być tylko skałą.
Około 250 odbitek z epoki ułożono w czterech chronologicznych częściach, od Portland w 1938 roku po Massachusetts w 1976 roku. Około 160 z nich tworzy jedenaście sekwencji, które White nazwał „kinem nieruchomych obrazów”. Pozostałe elementy wystawy to stykówki i numery „Aperture”, magazynu, którego był współzałożycielem. White powiedział, że zrozumienie systemu naświetlania Ansel Adamsa zajęło mu jeden poranek; pojęcie kryjące się za tymi sekwencjami zajęło mu około dwudziestu lat.
To pierwsza duża retrospektywa White’a w Europie, przygotowana tak, by oglądać ją sekwencja po sekwencji. Bilet kosztuje 5 euro, ulgowy 3 euro, a w poniedziałki wstęp jest bezpłatny w godzinach 14.00–20.00. Audioprzewodnik w języku hiszpańskim i angielskim, dostępny przez kod QR, jest wliczony w cenę; słuchawki kosztują 1 euro.
Slow Dance, około 1965 roku
Zwróć uwagę na podwójną projekcję 100 slajdów, zaprojektowanych przez White’a tak, by wprowadzić widzów w stan skupienia. Pokazano ją w Europie po raz pierwszy.
The Temptation of Saint Anthony Is Mirrors, 1948
Sekwencja portretów mężczyzn wykonanych przy udziale Toma Murphy’ego, nigdy niewystawiana za życia White’a.
Intimations of Disaster, 1952
Dziewiętnaście zdjęć miasta, które razem zapowiadają jakieś poważne wydarzenie, nigdy go jednak nie pokazując.
Rural Cathedrals, 1955
Stodoły pod rozległymi chmurami w okolicach Naples i Dansville w stanie Nowy Jork, sfotografowane na podczerwonej kliszy, która nadaje wiejskim krajobrazom senny charakter.
Szukasz kilku słynnych pojedynczych zdjęć: większość odbitek wisi w długich sekwencjach, które należy oglądać we właściwej kolejności.
iMuseo Arqueológico Nacional
iMuseo Arqueológico Nacional
iMuseo Arqueológico Nacional