Pınar Öğrenci: Glück auf in Deutschland

Na jednym ze zdjęć przed dymiącymi kominami fabrycznymi suszą się rzędy białego prania. Rodziny górnicze z Zagłębia Ruhry ubierały się na biało celowo – jak wyjaśniła kuratorka Lynette Roth w „Harvard Gazette”, był to powód do dumy w regionie uznawanym za brudny, ale dla kobiet oznaczał też wiele dodatkowych godzin prania.

Sercem wystawy jest około 44-minutowy film Öğrenci z 2024 roku, zmontowany ze zdjęć z lat 50. i 60. XX wieku, pochodzących głównie z archiwum Ruhr Museum, oraz przeplatany wywiadami, poezją i osobistymi historiami. Film pokazuje, że powojenny boom gospodarczy RFN opierał się na pracy górników, nieodpłatnej pracy ich żon oraz migrantów zarobkowych z Włoch, Hiszpanii i Turcji. Obok zawisło pięć kolaży, w których artystka wykorzystuje historyczne fotografie ze zbiorów Busch-Reisinger Museum. To wystawa, przy której warto usiąść, zamiast przechodzić przez nią w pośpiechu.

Wstęp jest bezpłatny. Wystawa mieści się na poziomie 1 i kończy 18 października. 13 października o 18.00 Öğrenci opowie o filmie w Menschel Hall (bezpłatnie, obowiązuje rejestracja online), a 15 października w Goethe-Institut Boston zostanie otwarta jej instalacja Cemetery of the Nameless.