Inscenizowana fotografia Azadeh Akhlaghi przedstawiająca śmierć Zeynab Pashy, Matki Tabrizu, w 1912 roku

Peabody Museum of Archaeology & EthnologyHarvard Square, Cambridge

Z Iranu: Wizualne świadectwo (From Iran: A Visual Testimony)

Trwa15 maja 2026 – 21 marca 202720 $

Azadeh Akhlaghi rekonstruuje jedenaście kluczowych momentów śmierci z historii Iranu z lat 1908–1979 w formie skrupulatnie opracowanych, zainscenizowanych w autentycznych plenerach żywych obrazów – na wystawę składa się szesnaście fotografii oraz materiały archiwalne.

Kup bilety

Więcej: Boston

Trwają teraz Cały program: październik 2026

Około siedemdziesięciu kobiet siedzi na dywanach i rozmawia w teherańskim gabinecie lekarskim 1 grudnia 1911 roku. Przez okna wpada słońce, a kobiety szykują się do marszu na parlament. Tego dnia nikt nie zrobił zdjęć. Azadeh Akhlaghi zatrudniła aktorów, fotografowała w autentycznych miejscach w Iranie i sama pojawiła się w kadrze – jak na każdej z tych fotografii. Wypatruj jej czerwonej chusty.

Szesnaście fotografii przedstawia jedenaście wydarzeń – od 1908 roku, gdy szach rozwiązał pierwszy Zgromadzenie Narodowe, po rewolucję z 1979 roku. Trzy fotografie są tryptykami; największy ma nieco ponad 3 na 15 stóp. W pętli wyświetlany jest niemy film trwający 19 minut i 40 sekund, a interaktywna prezentacja pokazuje archiwalne kwerendy stojące za każdą sceną. Muzeum ostrzega, że obrazy przedstawiają przemoc i śmierć.

Mark Feeney z „The Boston Globe” nazwał je „oszałamiającymi” i napisał: „Wystarczy jedno spojrzenie, a nie możesz przestać patrzeć”, ale zastanawiał się, czy inscenizowane sceny można uznać za świadectwo. Wstęp kosztuje 20 dolarów – bilet do muzeum kupuje się wyłącznie przy kasie; obejmuje on również Harvard Museum of Natural History.

Wybór redakcji

Azadeh Akhlaghi odtwarza z udziałem aktorów jedenaście śmierci z historii Iranu z lat 1908–1979, a sama pojawia się w każdej scenie; wypatrujcie jej czerwonego szala. „Wystarczy jedno spojrzenie, a nie można oderwać wzroku” – napisał „The Boston Globe”, zarazem podając w wątpliwość, czy inscenizowane sceny można uznać za świadectwo.

Zwróć uwagę na

Pierwszy irański ruch kobiecy
W 1911 roku dziesiątki kobiet zbierają się na dywanach w teherańskim gabinecie doktora Kahhala. Przez okna wpada słońce, a kobiety szykują się do zbrojnego marszu na parlament.
Wielka irańska migracja
Podczas I wojny światowej uchodźcy niosą bagaże przez ośnieżone góry na granicy irańsko-osmańskiej. „Harvard Magazine” uznał tę fotografię za najbardziej przykuwającą wzrok na wystawie.
Matka z Tabrizu
Matka opłakuje dwóch synów straconych przez rosyjskie wojska okupacyjne w Aszurę. Obok niej stoi córka, a sama Akhlaghi wciela się w kobietę, która ją pociesza.
Bombardowanie parlamentu
Postacie rozbiegają się po terenie parlamentu w Teheranie, nad którym wznosi się dym. To atak z czerwca 1908 roku, od którego zaczyna się chronologia wystawy.

Dla kogo

W pojedynkę
Pasjonaci
Deszczowe dni

Odpuść, jeśli

Szukasz fotografii dokumentalnych: wszystkie sceny są inscenizowane z udziałem aktorów, a muzeum ostrzega, że przedstawiają przemoc i śmierć.

Z dziećmi

Muzeum ostrzega, że fotografie przedstawiają przemoc, ucisk i śmierć; są inscenizowane, ale ukazują prawdziwe wydarzenia. Bilety dla młodzieży w wieku od 3 do 18 lat kosztują 15 dolarów, dzieci poniżej 3 lat wchodzą bezpłatnie.