Ida Gerhardi – „… i wszyscy tańczyli!” (Ida Gerhardi – “… and everyone was dancing!)

W 1903 roku Ida Gerhardi zaczęła robić coś, czego wcześniej nie robiła żadna malarka: sama chodziła do paryskich sal tanecznych i barów, by je malować. Około 40 obrazów i rysunków, głównie z okolic 1905 roku, składa się na tę wystawę – od pary tańczącej z muzykiem w Bal Bullier po serię scen z podrzędnych barów.

Gerhardi (1862–1927) mieszkała w Paryżu od 1891 roku, zasłynęła jako portrecistka i pośredniczka dla innych niemieckich artystów, a po powrocie do kraju w 1913 roku z powodu choroby została w dużej mierze zapomniana. To jej pierwsza berlińska wystawa od 25 lat. Zobaczycie tu także jej autoportrety – temat, który łączył ją z Kollwitz, poznaną w Paryżu w 1904 roku, która została jej przyjaciółką. W muzeum poświęconym rycinom Kollwitz o głodzie i wojnie to wystawa, na której wszyscy tańczą.

Wstęp kosztuje 8 euro, ulgowy 5 euro; osoby poniżej 18. roku życia wchodzą bezpłatnie. Muzeum jest czynne codziennie w godz. 11.00–18.00, a budynek jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami. 70-stronicowy booklet kosztuje 10 euro. Wystawa kończy się 1 listopada.