iArt Museum at the University of Toronto · Πανεπιστημιούπολη St. George του University of Toronto
Η τέταρτη Μπιενάλε Τέχνης του Τορόντο, σε επιμέλεια της Allison Glenn, εξερευνά τη ρήξη μέσα από τις Μεγάλες Λίμνες και τις υδάτινες οδούς του κόσμου, και στις δύο γκαλερί της πανεπιστημιούπολης.
Ένα μεταχειρισμένο παλτό από μοσχοπόντικα βρίσκεται πάνω σε μια καρέκλα, με γυάλινα χέρια σταυρωμένα πάνω σε μια πέτρα που ακουμπά στην αγκαλιά του. Την ημέρα των εγκαινίων, η εγκατάσταση οδήγησε εδώ το Gichigami της Rebecca Belmore από το Queen's Park: χορευτές φορούσαν παλτά φτιαγμένα από θρυμματισμένα πλαστικά μπουκάλια νερού, που, όπως έγραψε ένας κριτικός του CBC, ακούγονταν σαν κύματα που σκάνε.
Αυτός είναι ο κεντρικός κόμβος της Μπιενάλε: 21 καλλιτέχνες και συλλογικότητες σε δύο κτίρια που απέχουν λίγα λεπτά με τα πόδια, το University of Toronto Art Centre και την Justina M. Barnicke Gallery στο Hart House. Το νερό διατρέχει την έκθεση, από τις Μεγάλες Λίμνες έως τα Στενά του Ορμούζ. Στο Art Centre περπατάτε σε έναν διάδρομο με 1.000 ορειχάλδινα κουδούνια του Antonio Obá, που σας προσκαλεί να τα χτυπήσετε, γνωρίζοντας πως έτσι αναγγέλλετε την παρουσία σας.
Η θεματολογία είναι βαριά, από το Middle Passage έως τον εκτοπισμό που επέφερε η αποικιοκρατία· το CBC διαπίστωσε ότι, όταν τα έργα πετυχαίνουν, «το αποτέλεσμα σε μεταφέρει αλλού». Η είσοδος είναι δωρεάν, χωρίς εισιτήριο. Ανοιχτά από Τρίτη έως Σάββατο, 12:00–17:00, και έως τις 20:00 τις Τετάρτες. Ένα έργο στο Art Centre έχει έντονες αντιθέσεις φωτισμού, για τις οποίες το μουσείο προειδοποιεί τους φωτοευαίσθητους επισκέπτες.
Ένα γούνινο πανωφόρι από μοσχοπόντικα σε μια καρέκλα, γυάλινα χέρια σταυρωμένα πάνω σε μια πέτρα: εικόνες που δίνουν το στίγμα του Gichigami της Rebecca Belmore. Ο κεντρικός χώρος της Toronto Biennial απλώνεται σε δύο δωρεάν εκθεσιακούς χώρους στην πανεπιστημιούπολη και φιλοξενεί 21 καλλιτέχνες. Όπως σημείωσε το CBC, όταν τα έργα πετυχαίνουν, «το αποτέλεσμα σε μεταφέρει σε άλλον τόπο».
Το Gichigami της Belmore
Αναζητήστε επτά ενδύματα φτιαγμένα από στρώσεις θρυμματισμένων πλαστικών μπουκαλιών νερού, καθώς και το παλτό από μοσχοπόντικα πάνω σε μια καρέκλα, με γυάλινα χέρια σταυρωμένα πάνω σε μια πέτρα.
Ο διάδρομος με τα κουδούνια του Obá
Στο Art Centre, 1.000 μικρά ορειχάλδινα κουδούνια, στερεωμένα σε λεπτές μεταλλικές ακτίνες, ηχούν καθώς περνάτε ανάμεσά τους και σας οδηγούν σε έναν πίνακα της Dorothy Counts, την οποία περιβάλλει μια πομπή που πανηγυρίζει.
Το umiaq της Partridge
Στην Barnicke Gallery, τρία ενδύματα κρέμονται πάνω από τον σκελετό μιας βάρκας. Στέκεστε σε καθρέφτινο δάπεδο, ανάμεσα σε προβολές νερού και φωνές.
Οι χάρτες υδάτινων οδών της Devine
Έντονα χρωματισμένοι πίνακες χαρτογραφούν υδάτινες οδούς από ψηλά, από τον ποταμό St. Lawrence έως τα Στενά του Ορμούζ, επισημαίνοντας τα σημεία ασφυξίας του εμπορίου και των στρατιωτικών μετακινήσεων.
Η ταινία της Julianknxx για τις αλυκές
Στην Barnicke Gallery, μια μορφή ντυμένη με διάφανα λευκά ρούχα χορεύει σε μια αλυκή, ενώ μια χορωδία από τη Μασσαλία τραγουδά νανουρίσματα στα κομοριανά.
Έχετε φωτοευαίσθητη επιληψία: ένα έργο στο Art Centre χρησιμοποιεί έντονες αντιθέσεις φωτισμού και το μουσείο συνιστά διακριτική κρίση.
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.