Leeum Museum of ArtHannam-dong, Yongsan-gu
Καθηλωτικά, πολυαισθητηριακά περιβάλλοντα από πρωτοπόρες γυναίκες καλλιτέχνιδες, όπως οι Judy Chicago, Lygia Clark και Marta Minujin, ανασυνθέτουν ένα ριζοσπαστικό ρεύμα της μεταπολεμικής τέχνης, που συχνά μένει εκτός του καθιερωμένου κανόνα.
Σκύβετε για να μπείτε στο Red της Tsuruko Yamazaki, έναν κύβο από βινύλιο με πλευρά 3,6 μέτρων, αναρτημένο 70 εκ. πάνω από το δάπεδο. Απ’ έξω, μετατρέπεται σε θέατρο σκιών. Χρονολογείται από το 1956 και είναι το παλαιότερο έργο της έκθεσης.
Η έκθεση ανασυνθέτει περιβάλλοντα σε κλίμακα δωματίου, δημιουργημένα από γυναίκες καλλιτέχνιδες με φως, ήχο, πλαστικό και αφρώδες υλικό. Τα περισσότερα καταστράφηκαν μετά την πρώτη παρουσίασή τους, γι’ αυτό ανακατασκευάστηκαν με βάση φωτογραφίες, σκίτσα και επιστολές. Την έκθεση συνέλαβε το Haus der Kunst στο Μόναχο. Το Leeum προσθέτει το Muche-jeon της Κορεάτισσας καλλιτέχνιδας Jung Kang-ja, το οποίο η κυβέρνηση έκλεισε το 1970, μόλις τρεις ημέρες μετά την έναρξή του. Στο The House Is the Body της Lygia Clark βγάζετε τα παπούτσια σας. Το Feather Room της Judy Chicago περιέχει περίπου 136 κιλά φτερά χήνας, ενώ στην έξοδο υπάρχουν εργαλεία για την απομάκρυνσή τους: ένας κύλινδρος καθαρισμού χνουδιών, σαν αυτούς που κρατάτε για τα μαύρα παλτά, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.
Ετοιμαστείτε να μπείτε μέσα στα έργα, αντί να τα κοιτάξετε απλώς. Η έκθεση διαρκεί έως τις 29 Νοεμβρίου, στο Black Box και την Ground Gallery. Η είσοδος είναι δωρεάν για τα μέλη και το μουσείο δέχεται κρατήσεις.
Περιβάλλοντα που οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν ελεύθερα και να βιώσουν με όλες τους τις αισθήσεις, δημιουργημένα από γυναίκες καλλιτέχνιδες όπως η Judy Chicago, η Lygia Clark και η Marta Minujin. Ανασυνθέτουν μια πτυχή της μεταπολεμικής τέχνης που συχνά μένει έξω από τον κανόνα.
Tsuruko Yamazaki, Red (1956)
Κατασκευή από κόκκινο βινύλιο, με πλευρά 3,6 μέτρων, αναρτημένη 70 εκ. πάνω από το δάπεδο. Σκύβετε για να μπείτε, ενώ απ’ έξω η κατασκευή ρίχνει σκιές.
Jung Kang-ja, Muche-jeon (1970)
Μαύρες κουρτίνες, καπνός και σειρήνες· έπειτα, η φωνή της καλλιτέχνιδας, ανασυντεθειμένη με τεχνητή νοημοσύνη, να λέει: «Βρίσκεστε τώρα μέσα στο έργο μου».
Judy Chicago, Feather Room (1966)
Ένα λευκό δωμάτιο γεμάτο περίπου 136 κιλά φτερά χήνας, όπου μπορείτε να τα σκορπίσετε ή να ξαπλώσετε ανάμεσά τους.
Lygia Clark, The House Is the Body
Βγάζετε τα παπούτσια και ακολουθείτε μια διαδρομή ανάμεσα σε λαστιχένιες μπάλες, σχοινιά και καθρέφτες, με θέμα τη γέννηση.
Dream House
Το περιβάλλον των La Monte Young, Marian Zazeela και Choi Jung-hee, με αδιάκοπο ήχο και φως, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ασία.
Σε αρκετούς χώρους μπορείτε να μπείτε και να αγγίξετε τα έργα, ενώ στο έργο της Clark η περιήγηση γίνεται με κάλτσες ή ξυπόλυτοι. Οι διαθέσιμες πηγές δεν αναφέρουν ηλικιακή σύσταση.
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.