Από τον Noguchi στην Asawa: Σχεδιάζοντας τη μεταπολεμική Αμερική (Noguchi to Asawa: Designing Postwar America)

Οι πρώτες αίθουσες είναι ντυμένες με μαύρο χαρτί, με τα καρφιά της στέγης να μένουν εκτεθειμένα, παραπέμποντας στους στρατώνες των καταυλισμών, καλυμμένους με πισσόχαρτο, όπου κρατήθηκαν πέντε από τους έξι καλλιτέχνες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανάμεσα στα αντικείμενα των καταυλισμών βρίσκεται ένα ξερό κλαδί bitterbrush από το Minidoka — ένα από τα μικρά κλαδιά που κράτησαν για δεκαετίες οι Nakashima, Noguchi και Amino.

Στη συνέχεια, οι αίθουσες φωτίζονται και γεμίζουν με χρώματα που παραπέμπουν στα μέσα του 20ού αιώνα, ενώ τα αντικείμενα γίνονται οικεία: τα φωτιστικά Akari και το τραπεζάκι σαλονιού IN-50 του Noguchi, οι καρέκλες του Nakashima, οι κρεμαστές συρμάτινες μορφές της Ruth Asawa, το εξώφυλλο του S. Neil Fujita για το Time Out του Dave Brubeck, ακόμη και η σακούλα με τα σνακ Bugles που σχεδίασε. Η διαδρομή καταλήγει σε ένα καθιστικό επιπλωμένο με έργα τους. «Μπορεί να μην έχετε φωτιστικό Noguchi Akari, αλλά μπορεί να έχετε τις απομιμήσεις από τα Target και Ikea», είπε η επιμελήτρια Cindy Kang στην Inquirer.

Η σχεδιάστρια της έκθεσης, Stephanie Goto, χαρακτηρίζει αυτό το εισαγωγικό μέρος «βαρύ». Βρίσκεται στην Roberts Gallery και περιλαμβάνεται στη γενική είσοδο (30 δολάρια, 5 δολάρια για φοιτητές, με ισχύ για δύο συνεχόμενες ημέρες). Ξεναγήσεις διάρκειας μίας ώρας πραγματοποιούνται από Πέμπτη έως Δευτέρα στις 13:00, ενώ τις First Fridays το μουσείο παραμένει ανοιχτό έως τις 21:00.