What May Vanish Becomes Image. Regarding Nature and Art

Ο Johann Georg von Dillis σχεδίαζε σύννεφα με κιμωλία, συχνά πάνω σε γαλάζιο χαρτί, κοιτάζοντας από το παράθυρο του διαμερίσματος όπου είχε το γραφείο του, στο Hofgarten του Μονάχου. Έτσι, οι πύργοι της Theatinerkirche διακρίνονται κάποιες φορές μέσα στον ουρανό. Προς το τέλος της έκθεσης, αρκετοί τοίχοι είναι πυκνά κρεμασμένοι με έργα του, ένας από αυτούς μόνο με σύννεφα.

Η διαδρομή περνά από τοπία του 19ου και του 20ού αιώνα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται σπάνια ή για πρώτη φορά, συγκεντρωμένα γύρω από μια ιδέα: ό,τι αποτυπώθηκε στον καμβά έχει από τότε αλλάξει ή χαθεί. Η άδεια Starnberger See του Morgenstern χρονολογείται στη δεκαετία του 1840, πριν ο σιδηρόδρομος του 1854 φέρει τους κατοίκους της πόλης κοντά στη λίμνη. Ο Corinth ζωγραφίζει τον εαυτό του δίπλα σε έναν σκελετό, ενώ ένα επεξηγηματικό κείμενο στον τοίχο αφηγείται πώς το δάσος του Fontainebleau απέκτησε τα πρώτα σηματοδοτημένα μονοπάτια πεζοπορίας στον κόσμο.

Ο κριτικός της Süddeutsche Zeitung τη χαρακτήρισε «höchst sehenswert» (αξίζει οπωσδήποτε να τη δει κανείς), ενώ ο κριτικός της Augsburger Allgemeine βρήκε στον τοίχο με τα σύννεφα την ωραιότερη απάντηση στον τίτλο. Η είσοδος καλύπτεται από το εισιτήριο του μουσείου (€10, μειωμένο €6, δωρεάν για άτομα κάτω των 18 ετών), στο οποίο περιλαμβάνεται ηχητικός οδηγός. Τις Πέμπτες το μουσείο μένει ανοιχτό έως τις 20:00.