Bailad, bailad, malditos (Carlos Aires)

Οι οθόνες στέκονται όρθιες, σαν τεράστια κινητά, και σε καθεμία χορεύουν άγνωστοι κάπου στον κόσμο. Ο Carlos Aires πέρασε πέντε χρόνια συλλέγοντας αυτά τα βίντεο, χωρίς να ξέρει σε τι θα του χρησίμευαν. Είναι και η μόνη πηγή φωτός: έσβησε τον φωτισμό της αίθουσας.

Το Nave 0 ήταν ο ψυκτικός θάλαμος του σφαγείου και κάηκε· τα σημάδια της φωτιάς είναι ακόμη εκεί. Ο Aires το αντιστήριξε με περισσότερα από 160 υποστυλώματα, κι έτσι περπατάς μέσα σε ένα δάσος από στηρίγματα. Οι καλεσμένοι των εγκαινίων που δεν προέρχονταν από τον κόσμο της τέχνης υπέθεσαν πως τα υποστυλώματα κρατούσαν όρθιο το κτίριο – εύλογη υπόθεση σε μια πόλη όπου πάντα γίνονται έργα. Η προβολή διαρκεί περίπου 45 λεπτά, χωρίς επανάληψη: πρώτα τα αποσπάσματα χορού και έπειτα μια ενότητα «νύχτας», γυρισμένη στο σκοτάδι, σε ένα ερειπωμένο σανατόριο του 1932 για ασθενείς με φυματίωση, με αυθεντικές ηχογραφήσεις ειδήσεων, από τη Γάζα, την Ουκρανία και πυρκαγιές.

Ο Aires είπε στην ABC πως ο ήχος είναι «δύσκολο να τον ακούσεις»· οι νεότεροι επισκέπτες, πάντως, χορεύουν. Η είσοδος είναι δωρεάν, εφόσον υπάρχει διαθέσιμη χωρητικότητα: Τρίτη έως Πέμπτη, 5–9 μ.μ., και Παρασκευή έως Κυριακή, 12–9 μ.μ.