
Fundación María Cristina Masaveu PetersonChamberí
Στην αίθουσα Sala 9, έργα των Millares, Rivera και Solano δείχνουν πώς Ισπανοί καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν υφάσματα και μη συμβατικά υλικά.
Μπαίνοντας στην αίθουσα Sala 9, το πρώτο πράγμα που μοιάζει με πίνακα είναι ένας σάκος από λινάτσα, κομμένος, ραμμένος και τσαλακωμένος. Το 1954 ο Manolo Millares άρχισε να δουλεύει με λινάτσα, εγκαταλείποντας τα καναριακά εικονογράμματα που ζωγράφιζε ως τότε. Το Cuadro 185 (1962) προέρχεται από τη συλλογή Masaveu.
Δίπλα του κρέμονται δύο ακόμη εκδοχές της απομάκρυνσης από τον καμβά. Γύρω στο 1956, ο Manuel Rivera εγκατέλειψε τον καμβά και στράφηκε στο μεταλλικό πλέγμα, άλλοτε αγορασμένο και άλλοτε φτιαγμένο στο χέρι, τεντωμένο σε γεωμετρικές δομές που ρίχνουν σκιές. Η Susana Solano δίπλωσε ένα φύλλο μολύβδου και του έβαψε ρίγες, έτσι ώστε το Doblec n.º 10 να διαβάζεται ταυτόχρονα ως γλυπτό και ως πετσέτα κουζίνας: η μόνη πετσέτα τσαγιού στη Μαδρίτη που δεν μπορείς να στύψεις. Οι Millares και Rivera εξέθεσαν και οι δύο στο MoMA τη δεκαετία του 1960.
Πρόκειται για μία αίθουσα, μια σύντομη προσθήκη στην έκθεση υφασμάτων του ιδρύματος, στην隣ική αίθουσα. Η είσοδος είναι δωρεάν με δελτίο εισόδου για συγκεκριμένη ώρα, από Τρίτη έως Κυριακή.
Cuadro 185 του Manolo Millares
Αναζητήστε τη λινάτσα, κομμένη, ραμμένη και τσαλακωμένη σε άμορφα σχήματα. Το έργο του 1962 από τη συλλογή Masaveu σηματοδοτεί τη στροφή του καλλιτέχνη στη λινάτσα.
Doblec n.º 10 της Susana Solano
Ένα διπλωμένο φύλλο μολύβδου με ζωγραφισμένες ρίγες, δουλεμένο έτσι ώστε να θυμίζει εξίσου πετσέτα κουζίνας και αφηρημένο γλυπτό.
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.