Amar Kanwar

Μπαίνεις μέσα και δεν βλέπεις ούτε τα παπούτσια σου. Το Serpentine North είναι τόσο σκοτεινό, ώστε ο κριτικός της Standard ξαφνιάστηκε όταν μια βοηθός της γκαλερί ξεπρόβαλε από το σκοτάδι, ενώ είδε και μια γυναίκα να πέφτει πάνω από μια καρέκλα. Ύστερα εμφανίζονται οι οθόνες: ένα παγόνι περιποιείται τα βρεγμένα φτερά του, αποξηραμένα λουλούδια σε ένα ξύλινο μπολ, το φως του ήλιου πάνω στο νερό.

Πρόκειται για τρία έργα, όλα υπό τη σκιά της Διαίρεσης της Ινδίας το 1947. Το Such a Morning (85 λεπτά) ακολουθεί έναν καθηγητή μαθηματικών που καλύπτει τα παράθυρα ενός βαγονιού τρένου μέσα σε ένα δάσος, αποκλείοντας το φως. Το The Peacock's Graveyard (2023) προβάλλεται σε επτά οθόνες, ενώ το The Charcoal Man (2026) κάνει εδώ πρεμιέρα. Φωτισμένες χάρτινες οθόνες στους τοίχους παραπέμπουν στα 49 είδη σκοταδιού του καθηγητή. Και τα τρία έργα διαρκούν συνολικά περίπου τρεις ώρες.

Η Standard της έδωσε πέντε αστέρια και έγραψε ότι «θα μπορούσε να σου αλλάξει τη ζωή – αν την αφήσεις»· ο Guardian (τέσσερα αστέρια) τη χαρακτήρισε «εξαιρετικά σκηνοθετημένη» και προειδοποίησε ότι «απαιτεί υπομονή». Κάθισε, ιδανικά μπροστά, και μείνε. Η είσοδος είναι δωρεάν.