Basilica of Santa Croce

Η Santa Croce είναι μία από αυτές τις σπάνιες εκκλησίες που λειτουργούν σε κάθε επίπεδο — ως αρχιτεκτόνημα, ως πινακοθήκη και ως τόπος προσκυνήματος σε κάποιες από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του δυτικού πολιτισμού. Είναι η μεγαλύτερη φραγκισκανική εκκλησία στον κόσμο, η οικοδόμηση της οποίας ξεκίνησε το 1294 (πιθανώς σχεδιάστηκε από τον Arnolfo di Cambio), και έγινε ο προσφιλής τόπος ενταφιασμού για τους πιο επιφανείς πολίτες της Φλωρεντίας. Ο Michelangelo, ο Galileo, ο Machiavelli, ο Rossini και ο Ghiberti έχουν εδώ επιβλητικούς τάφους, ενώ υπάρχει και ένα κενοτάφιο για τον Dante (ο οποίος στην πραγματικότητα είναι θαμμένος στη Ravenna). Ο Stendhal, σύμφωνα με την παράδοση, λιποθύμησε από την υπερβολική συγκέντρωση μεγαλείου εδώ, δίνοντας το όνομά του στο σύνδρομο. Η τέχνη είναι εξίσου εξαιρετική. Οι τοιχογραφίες του Giotto στα Bardi and Peruzzi Chapels αποτελούν θεμελιώδη έργα στην ιστορία της δυτικής ζωγραφικής. Υπάρχει ένας σταυρός του Cimabue (σοβαρά κατεστραμμένος από την πλημμύρα του 1966, αλλά ακόμη εντυπωσιακός), το ανάγλυφο του Ευαγγελισμού του Donatello, καθώς και τοιχογραφίες των Taddeo Gaddi και Agnolo Gaddi. Το Pazzi Chapel στο κλείστρο, σχεδιασμένο από τον Brunelleschi, είναι ένα διαμάντι της πρώιμης αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Η πλατεία απέξω είναι ένας από τους σημαντικότερους δημόσιους χώρους της Φλωρεντίας — φιλοξενεί κάθε χρόνο τον Calcio Storico (ιστορικούς αγώνες ποδοσφαίρου) τον Ιούνιο και διαθέτει μια εξαιρετική σχολή δερμάτινων ειδών, τη Scuola del Cuoio, με πρόσβαση από το εσωτερικό του συμπλέγματος της εκκλησίας. Αυτή είναι επίσης η γειτονιά που επλήγη περισσότερο από την πλημμύρα του Arno το 1966, και το 2026 σημαδεύει την 60ή επέτειο, με προγραμματισμένες αναμνηστικές εκδηλώσεις.