iCopenhagen Contemporary · Refshaleøen
Οκτώ σύγχρονοι καλλιτέχνες με δεσμούς με τη Γροιλανδία, ανάμεσά τους η Jessie Kleemann και ο Inuk Silis Høegh, διερευνούν την ταυτότητα, την κληρονομιά και το αίσθημα του ανήκειν μέσα από νέα έργα που ανατέθηκαν για την έκθεση και ήδη καθιερωμένα έργα.
Σε μια λευκή, φωτεινή αίθουσα, 43.000 κόκκινες χάντρες ξεχύνονται σαν αίμα από ένα κόκκινο κουτί. Η Lisbeth Karline Poulsen έφτιαξε από μία χάντρα για κάθε παιδί που εκτιμάται ότι δεν γεννήθηκε ποτέ εξαιτίας της εκστρατείας του δανικού κράτους για την τοποθέτηση σπιράλ στη Γροιλανδία.
Οκτώ καλλιτέχνες με δεσμούς με το Kalaallit Nunaat γεμίζουν τις αίθουσες των ναυπηγείων του CC, πολλοί με νέα έργα σε μεγάλες διαστάσεις. Περνάτε δίπλα από ένα ψυγείο γεμάτο μπουκάλια Faxe Kondi και ύστερα από την πόλη Maniitsoq της Emilia Sølvsten, γνωστή στα δανικά ως Sukkertoppen, φτιαγμένη από αρκετές χιλιάδες ζαχαρόπλακες. Το Kunstkritikk βρήκε την έκθεση συνεκτική παρά τη χαλαρή θεματική της, αλλά έθεσε ερωτήματα για τη σκηνογραφία: οι μορφές mitaarneq του Martin Brandt Hansen στέκονται μέσα σε τεράστιες γυάλινες προθήκες, τις οποίες δεν αναφέρουν ποτέ τα κείμενα στους τοίχους.
Ο ίδιος κριτικός χαρακτήρισε το βίντεο της Jessie Kleemann με το καγιάκ ως το καλύτερο έργο της εκτός ζωντανών παραστάσεων και «άξιο από μόνο του για ολόκληρη την έκθεση». Η είσοδος καλύπτεται από το εισιτήριο του CC, 140 DKK στο ταμείο, χωρίς να χρειάζεται κράτηση, ενώ τις Πέμπτες ο χώρος μένει ανοιχτός έως τις 21:00. Το CC είναι κλειστό στις 31 Δεκεμβρίου, την τελευταία ημέρα της έκθεσης, οπότε η 30ή Δεκεμβρίου είναι η τελευταία ευκαιρία.
Οκτώ καλλιτέχνες με δεσμούς με τη Γροιλανδία, ανάμεσά τους η Jessie Kleemann και ο Inuk Silis Høegh, προσεγγίζουν την ταυτότητα, την κληρονομιά και το αίσθημα του ανήκειν μέσα από νέες αναθέσεις και έργα που έχουν ήδη καθιερωθεί, στις αίθουσες των πρώην ναυπηγείων στο Refshaleøen.
Η ταινία της Jessie Kleemann με το καγιάκ
Σε μεγάλη οθόνη, η Kleemann σέρνει ένα πλαδαρό υφασμάτινο καγιάκ σε μια λευκή αμμουδιά, ενώ η φωνή της αφηγείται ξανά έναν γροιλανδικό μύθο για το καγιάκ, πάνω σε ηλεκτρονικούς ήχους.
The Unborn, της Lisbeth Karline Poulsen
Αναζητήστε τις 43.000 κόκκινες χάντρες, μία για κάθε παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ μετά την εκστρατεία για την τοποθέτηση σπιράλ, να ξεχύνονται σαν αίμα από ένα κόκκινο κουτί σε μια λιτή, λευκή αίθουσα.
Οι γυάλινες προθήκες με τις μορφές mitaarneq
Στην τελευταία αίθουσα, ολόσωμες μορφές μέσα σε τεράστιες γυάλινες προθήκες φορούν παντελόνια από δέρμα φώκιας και μπότες kamik, μαζί με μάσκες πάλης και περούκες κλόουν, αναφορά στην παράδοση μεταμφίεσης mitaarneq της Γροιλανδίας.
Το Maniitsoq από ζάχαρη
Η Emilia Sølvsten αναπαριστά την πόλη Maniitsoq της δυτικής Γροιλανδίας, που οι Δανοί ονόμαζαν Sukkertoppen, ως τοπίο από αρκετές χιλιάδες ζαχαρόπλακες χυτευμένες σε καλούπια.
Η πράσινη ταινία του Inuk Silis Høegh
Μια αργή κίνηση της κάμερας διασχίζει τα νερά και τα βουνά της Γροιλανδίας, με ολόκληρο το τοπίο βαμμένο σε σκούρο πράσινο – ένας κριτικός το εξέλαβε ως αναφορά στη ραδιενέργεια και την εξόρυξη.
Τα παιδιά ηλικίας 3–17 ετών πληρώνουν 25 DKK, ενώ η είσοδος είναι δωρεάν για παιδιά κάτω των 3. Τα παιδιά κάτω των 12 πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικα. Ορισμένα έργα πραγματεύονται την εξαναγκαστική αντισύλληψη και την απώλεια που συνδέεται με την αποικιοκρατία.
Δική σας εικόνα; Ζητήστε μας να τη διορθώσουμε ή να την αφαιρέσουμε.