Vienna Secession (Secession)

Pionier sztuki dźwięku Bernhard Leitner prezentuje nowe oraz wcześniejsze immersyjne instalacje dźwiękowe, w tym przestrzeń akustyczną opartą na wodzie oraz Sound Couch – instalację odbieraną całym ciałem.

Nowe rzeźby ze szkła oraz obiekty dźwiękowe i przestrzenne autorstwa Lap-See Lam, poświęcone tematyce diaspory i historii rodzinnej. Uwagę zwracają szklane formy przypominające bambus oraz pejzaż dźwiękowy nierozerwalnie związany z Hong Kong.

Ściany wypełniają arkusze z imionami zniewolonych osób, które uciekły – z podaniem daty, miejsca i namalowanym kwiatem – podczas gdy głos Ellisa odczytuje te imiona na głos.

Mieszkający w Wiedniu japoński artysta Yoshinori Niwa tworzy partycypacyjne prace performatywne, które stawiają pytania o władzę, zaangażowanie i mechanizmy społeczne.

Mieszkający w Los Angeles malarz Beaux Mendes analizuje uwikłanie malarstwa pejzażowego w struktury władzy i kolonializmu. Wystawa prezentuje obrazy i rzeźby powstałe podczas jego rezydencji artystycznej w Wiedniu.

Polska artystka Iza Tarasewicz tworzy wielkoformatowe instalacje modułowe z materiałów z odzysku, czerpiąc inspiracje z filozofii, fizyki kwantowej oraz teorii chaosu.

Niewielkie obrazy olejne, powstające według narzuconych sobie zasad dotyczących formatu, palety i kolejności nakładania kolorów. Malowane powoli, warstwa po warstwie, kryją ślady wcześniejszej pracy.

Prace fotograficzne i rzeźbiarskie podejmujące temat ekologicznych i psychologicznych skutków wydobycia surowców. Ich błyszczące powierzchnie zakłócają pęcherzyki powietrza, kurz i pęknięcia.

Kongijski artysta sięga po kolonialne archiwa fotograficzne, by podważać sposoby, w jakie imperium kształtowało krajobrazy i obrazy, nawiązując dialog z ornamentyką budynku Secession.

Przeważnie niewielkie obrazy balansujące między architekturą, wnętrzem, figuracją i abstrakcją, z odsłoniętymi krosnami i półprzezroczystymi podłożami zamiast płótna.

Obraz ruchomy, dźwięk i performans podejmujące temat tego, jak AI generuje obrazy i tożsamości, w tym deepfake’owy dragowy kabaret The Zizi Show.

Od końca lat 60. tworzy prace w różnych mediach – fotografii, wideo i rzeźbie – wykorzystując drapowany aksamit, marmur i gips; centralnym motywem jej twórczości jest fałda.